KamuBomu

ජාඩියට මූඩිය – ජාඩි

2011-01-01T04:55:00.000-08:00

ජාඩියට මූඩිය වගේ කියන්නෙ හොඳට පෑගෙන , ගැලපෙන එහෙම නැත්නම් අදකාලෙ භාෂාවෙන් කියන්නම් නියමෙට සෙට් වෙන අයගේ සංයෝගයක්නේ .

මොනවද හැබෑටම ජාඩි කියන්නෙ ? මේ දකුණු පලාතේ මුහුදුකරේ ගම් වල අති ප්‍රසිද්ධ කෑමක් . ජාඩි කන්නත් , ජාඩි හදන්නත් නම් දරාපු උදවිය ඉන්නේ බලපිටිය , දොඩන්දූව ,රත්ගම ,ගිංතොට , අහංගම වගෙ ගාල්ල, මාතර පලාත්වල. ජාඩි හදන්නෙ මාලු වලින් .ඇත්තටම කිව්වොත් මේ මාලු කල්තියාගන්න සරල ක්‍රමයක් .වැල්ලකරේ ගම් වල මාලු අතිරික්තයක් තියෙන කාලෙට ලුණුත් ගොරකත් දාලා මාලු කල් තියාගත්තා අවාරෙට එහෙම නැත්නම් අහේනි කාලෙට කන්න . ඒ කාලෙ මිනිස්සු මාලු හිඟ වුණහම අද කාලෙ වගෙ වෙලඳ ඇමතිට බැන්නෙ නැහැ නෙව .

ජාඩි ගැන මම දන්නෙ අපේ ගෙදරත් කාලයක්ම ජාඩි හට්ටියක් තිබුණ නිසා . ජාඩි හදාගන්නෙ මෙන්න මෙහෙම .මේකට ඔනෙ වෙන්නෙ

1. අලුත් මාලු – වැල්ලෙන් ගෙනාව ගමන් නම් වැඩිය හොඳයි . හුරුල්ල , කුම්බලා (බෝල්ලො කියලත් කියනවා), බලයා, අලගොඩුවා, වගෙ මාලු තමයි ගන්නෙ . මාලු හොඳට ලුණු වතුරෙන් හරි , මුහුදු වතුරෙන් හරි හෝදගන්න ඕනෙ.මාලු වල තියෙන වැලි ඉවත් වෙන්න සෝදා ගැනීම වැදගත්.ඊට පස්සේ මාලුන්ගේ ඔලුවත් බඩත් අයින්කරලා ලොකු මාලුන්ගේ නම් පෙති කපාගන්න.

2. ලුණු කැට සහ වියලි ගොරකා යහමින් ඕනෙ වෙනවා.

3. පිරිසිදු වියලි ලොකු මැටි මුට්ටියක් අරගෙන ලුණු ගොරක තට්ටුවක් අතුරලා , මාලු පෙති හෝ මාලුවන් කීපදෙනෙක් තියන්න . දැන් ඊට උඩින් ආයෙත් ලුණු ගොරක අතුරලා ආයෙත් මාලු තට්ටුවක් අතුරන්න . මෙහෙම ඔක්කොම මාලු අතුරලා ඉවර වෙලා මුට්ටියෙ කට හොන්දට කඩ වැස්මකින් බන්දින්න . ඊට පස්සේ වතුර නොවැටෙන , මැස්සන් නොගැවසෙන තැනක මේ ලුණු ගොරක මාලු මුට්ටිය තියන්න .දුම් මැස්ස තමයි මේකට හොඳම තැන .

මාසයක් විතර ගියහම මාලු ටික ගාණට පදම් වෙලා තියෙනවා. ලුණු වල තියෙන ලවණ ගතියට මාලුවගේ ඇඟේ තියෙන වතුර ලුණු උරාගන්නවා . විද්‍යාත්මකව මේකට කියන්නෙ ආසෘතිය කියලා . ගොරකත් මේ වැඩේට උදව් වෙනවා. ඒ නිසා මාලු නරක් නොවී තියෙනවා. මේ මාලු මාසයක් විතර යනකොට කෑමට ගන්න පුලුවන් . අවශ්‍ය තරම් මාලු මුට්ටියෙන් අරගෙන හෝදලා පෙති කපලා මැටි හට්ටියකට දාලා , ඊට සෑහෙන්න රතුලූණු , හොඳ සැරට මිරිස් කුඩු , පමණට ලුණු (ලුණු දානකොට පරිස්සමෙන් මේව ලුණු මාලුනේ) , හායි හූයි කියන්න සැරට කොචිචි කරල් කීපයක් දෙකට පලලා, පමණට දිය කිරි දාල තැම්බීගෙන එනකොට මිටි කිරි එකතුකරලා හැඳි ගාල ලිපෙන් බාගන්න ඕනෙ . ජාඩි හොද්දට කන කෑමක් නිසා හොදි හිඳෙන්න දෙන්න එපා. ජාඩි වල නියම රහ එන්නෙ කොච්චි දැම්මහම . මේ ජාඩි හොද්ද එක්ක රතු බත් කන්න පුලුවනි ඔනෙ තරමක් . පොල් සම්බලකුත් එකතු වුණහම හරි රසයි . ජාඩි බත් අදින කෑමක්. ඒවගේම තමයි පොල් දාල තැම්බුව කොස් , දෙල් තම්බලා පොල් එක්ක කන්නත් ජාඩි හරි නියමයි . රතු බත් එක්ක , දෙල් කහ පොල් දාලා මලවලා , ජාඩි හොද්දක් හදාගත්තම හරි ජාති දවල්ට බත් කන්න .

ඉස්සර ජාඩි කඩවල් වල විකුණන්න තිබිල තියෙනවා. ඒව තිබිල තියෙන්නෙ පීප්ප වල දාලා. ජාඩි මුදලාලිලත් ඉඳලා තියෙනවා. ඒකනෙ සින්දුවක් තියෙන්නෙ "ඇරපිය ලුසිය දොර ජාඩි කඩේ ජෙමා මම " කියලා. ජාඩි හදන්න අති ප්‍රසිද්ද දොඩන්දුවෙ , බලපිටියෙ පැරැන්නො සුලුප්පු යාත්‍රා වල නැගිල ලුණු ගොරක එහෙමත් අරෙන ඉන්දියාවෙ තූත්තු කුඩි වරායට ගිහින් එහෙන් මාලු අල්ලන් ජාඩි කරලා ඒව පීප්ප වල දාගෙන ඇවිත් ලංකාවෙ විකුණුවා කියලාදොඩන්දූවෙ ධීවර වරාය ඉතිහාසයේ කියවෙනවා. මේ කියන්නෙ දහ නවවෙනි ශතවර්ශය මුල කාලෙ .

මේ ගාල්ල මාතර වැල්ලකරේ ජාඩි කොයිතරම් ප්‍රසිද්ධ කෑමක් ද කිව්වොත් ඒ ගැන මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ ශූරින්ගේ කරුවල ගෙදර , අපේ ගම , උපන්දා සිට පොත් වල එහෙමත් සඳහන් වෙනවා මට මතකයි. කරුවල ගෙදර පොතේ සිරිමල් කරුවල ගෙදරගේ මල්ලි නිමල් කියනවා වැල්ලකරේ ගම් වල ගෑණු බුලත් හපලා මැදුන කටට රහ හොඳින් දැනෙන්නෙ හොඳට කොච්චි මිරිස් දාලා ජාඩි හොදි කනවා කියලා . වතුර වැටුනොත් , එහෙම නැත්නම් මාලු පරණ වුණොත් ජාඩි හට්ටියෙ පණුවො එකෙක් දෙන්නෙක් හැදෙන්න පුලුවන් කියලා මතයක් තියෙනවා. . ඒත් සමහර පැරණි උදවිය කියන්නෙ ඒක එතරම් හිතන්න ඕනෙ දෙයක් නෙවෙයි , පණුවො රස වැඩි කරනවා කියලා. මට මතකයි දවසක් ඔය ජාඩි ගැන කියාදෙන්න ගිහින් කොලඹ පැත්තේ යාලුවන්ට ඔය පණු කතාව කිව්වම ඒ හැමෝම "ඊය මල ජරාවක්" කිව්ව .හැබැයි ඒ නිසා ජාඩි පහත් කරලා සලකන්න ඔනෙ කෑමක් නෙවෙයි .එහෙමනම් අද කාලෙ අපි මොන තරම් වස විස කනවද උජාරුවට සල්ලිත් දීලා.ඒ එක්කම ජාඩි නිසා අපිට තව අතුරු පලයක් ලැබෙනවා. ඒවට කියන්නෙ "ලුණිජ්ජ" කියලා . අහල තියෙනවද මේ ගැන.ලුණිජ්ජ කියන්නෙ මාලු, ලුණු , ගොරක එක්ක පදම් වෙනකොට හට්ටියේ එකතුවෙන දියරෙට . ලුණිජ්ජත් සමහර කෑම උයනකොට රස කාරකයක් හැටියට කදිමයි . පොලොස් ගැට ,කෙසෙල් මුව උයද්දි ලුණිජ්ජ ටිකක් එක්කලහම වෑංජනේ පංකාදු පහයි. පොල්සම්බල් හදලා , දෙහි දානකොට ලුණිජ්ජ ටිකක් එක්කලහම හරි රසයි .

ජාඩි කන්න ආස කෙනෙක් ඉන්නවනම් ඉතින් හදාගන්න වෙනවා. එහෙම නැත්නම් ගාලු මාතර පාරේ යද්දි කොස්ගොඩ තියෙන සංචි ජාඩි බත් කඩේට ගොඩවුණොත් ජාඩි එක්ක බඩ පිරෙන්න බත්කාලා, ජාඩිත් , ලුණිජ්ජ බෝතලේකුත් මිලට අරන් යන්න පුලුවණි . මම මෙතැනට තාම ගිහිල්ල නැතත් අපේ තාත්තනම් කැමති බත් කඩයක් . එහෙමත් නැත්නම් දොඩන්දූව , බලපිටිය , ධීවර වරාය වලින් විපරම් කලොත් ඒ කිට්ටුව ඉන්න ජාඩි දාන ධීවරයන්ගෙන් ජාඩි මිලට ගන්න පුලුවනි . ඒ පලාත්වල තාමත් පැරණි උදවිය මේ කර්මාන්තෙ සුලුවට කරනවා . සුපර් මාකට් හරි සිල්ලර කඩවල හරි ජාඩි විකුනන්න තියෙනවා තවම මම දැකලා නැහැ. අදකාලෙ නවීන පන්නෙට හැදුන උදවියට ජාඩි රහ නොදැනුනත් මේ අපේ ගම් වල හොඳ කෑමක් .

ප/ලි

සටහන ලියන්න සමහර දේවල් අහගත්තේ අම්මගෙන්.මේ සටහන මෙතැනිනුත් කියවන්න පුලුවනි.

කොළඹ සයිවර පාරක් වගේද යාපනේ,උතුරේ යමු කමුබොමු...

2010-12-22T08:59:00.000-08:00

මේ දවස් වල ගොඩක් කස්ටිය යාපනේ සංචාරය කරනවා.ට්‍රිප් එකක් කියන්නේ කැම බීම වලට හිමි වන තැන ආයේ අමුතුවෙන් කියන්න ඔනේ නැනේ.අපි ට්‍රිප් එකක් යන්න කලින් යන පලාතේ කැම බීම ගැන දැනගෙන ගියොත් කොච්චර වටිනවද ? .කැම බීම හොදට රස විදින කෙනෙක් විදියට ,කමුබොමු එක්ක හමදාම ඉන්න කෙනෙක් විදියට මද්දු මේක අපිට ලියල එවලා තියනවා.

අද මම කියන්න යන්නෙ විශේශ කෑමක්වත් බීමක්වත් ගැන නෙවෙයි.අපේ රටේම තියන විශේශ කෑම උප සංස්කෘතියක් පිලිබදව.ඒ තමයි අපේ රටේ උතුරු පලාතෙ දෙමල ජනයා අතර ප්‍රසිද්ධ ඒ අයටම ආවේනික අහාර පිලිබදව.කොහොමත් දැන් පාසල් නිවාඩු කාලෙ කට්ටිය යාපනේ පැත්තේ එහෙම යන්න සූදානම් වෙලා ඇති.හැබයි මම මෙතන කතා කරන්න හදන්නෙ දෙමල ජනතාව එදිනෙදා අහාරයට ගන්නා ඒ පැත්තෙ සෑම කඩයකින්ම ගන්න පුලුවන් අහාර පිලිබදව.එතකොට රෝමෙට ගිහිල්ල රෝමන් කාරය වගෙ ඉන්නව වගේ උතුරට ගිහිල්ලත් දෙමල වගේම ඉන්න පුලුවන් වෙයි.නැත්තන් වැටෙන අමාරුව ලේසි පහසු නෑ නෙ.

කවුරු කොහොම කිව්වත් දෙමල එහෙම නැත්තන් සයිවර් කෑම කිව්වාම ඉස්සෙල්ලාම මතක් වෙන්නෙ තෝසෙ(ඩෝසෙ,තෝසෙයි ).ලංකාවෙ තෝසෙ නැති සයිවර් කඩ නෑ නෙ.තෝසෙ නන් නානාප්‍රකාර ජාති තියනවා,ඒ අතරින් වඩාත්ම ප්‍රචලිත සාමාන්‍ය තෝසෙ එහෙම නැත්තන් ප්ලේන් තෝසෙ හා මසාල තෝසෙ.නිකන් තෝසෙ නං අපි හැමෝම කාල තියනවනෙ.සාම්බාරුයි සම්බලුයි එක්ක තමා බොහෝ විට ඒව කන්න තියෙන්නෙ.සාම්බාරු නං දන්නවනෙ..බොහෝ විට ඉතුරු වෙච්ච එලවලු විශේශයෙන් වට්ටක්ක,කැරට්,මුරුංගා වගේ ඒව දාල හදන තරමක් උකු හොද්දක්.සම්බෝලෙත් අපි එදිනෙදා දකින සම්බෝලෙට වඩා වෙනස්.බොහෝ විට පේස්ට් එකක් වගේ තමා.කොල හා රතු පාටින් සම්බෝලෙ තියනව.අනික් තෝසෙ තමා මසාල තෝසෙ.ඒ තෝසෙ තියෙන්නෙ බොහෝ වෙලාවට දෙකට හෝ හතරට් නමල,මැද අල වලින් හදපු මිශ්‍රනයක් තියනව.ඒකත් එක්ක බොහෝ විට සාම්බාරු වලට අමතරව පරිප්පු හොද්දකුත් දෙනව.මේක සම්පූර්න ආහාරයක්.ගාන බොහෝ විට රුපියල් 80 ඉදල 100 දක්වා වෙනව.මීට අමතරව සෑම තැනම නැති වුනත් බොහෝ රස තෝසයක් තමා ලූනු තෝස කියන්නෙ.පීසා එකක් වගේ පෙනුම.සාමාන්‍ය තෝසයේ මැදට ලූනු හා කිරි මිශ්‍රනයක් දාල හදන තෝසයක්.හරිම හොද සුවදක් තියෙන්නෙ,චීස් සුවද කිව්වොත් හරියටම හරි.ගානත් වැඩිපුර නෑ..රු120කට විතර ලබා ගන්න පුලුවන්.

තෝසෙ වගේම තව ප්‍රධාන කෑමක් තමයි ඉදියාප්ප(ඉඩියාප්ප ).අපරාදෙ කියන්න බෑ මේ පලාත්වල ඉදියාප්ප හදිස්සියකට එලාගෙන බුදිය ගන්න හරි පුලුවන්.එච්චර ලොකුයි.සාමාන්‍යයයෙන් උදේ ආහාර වේලකට ඉදියාප්ප 5යි වඩයයි ප්ලේන්ටියයි හොදටම ඇති.ඒ වගේම තමයි සයිස් එක වගේම ගානත් ලොකුයි,එකක් රු6ක් විතර වෙනවා.ඉදියාප්ප කන්න සාම්බාරුයි සම්බෝලයි පරිප්පුයි ඇරෙන කොට කිරි හොද්දකුයි මිරිස් හොද්දකුයි තියනව,කැමති එකක් අරන් කන්න පුලුවන්.ඉදියාප්පයි තෝසෙයි කඩේකින් ඉල්ලුවොත් අනිවාර්යයෙන්ම නොඉල්ලා වුනත් ලැබෙන දේවල් තමයි වඩ.ප්‍රධාන වශයෙන් වඩ ජාති තුනක් ගෙනෙල්ල තියනව.එකක් අපි හැමෝම දන්න පරිප්පු වඩේ,උලුදු වඩේ හා අල බෝල.පරිප්පු වඩේ නං කට්ටිය දන්නවනෙ.උලුදු වඩේ නං කන්න ඕන උනු උනුවෙන්ම තමයි,නැත්තන් ඉතින් පිටියි තෙලුයි ගිලිනව වගේ.කොහොම කෑවත් උලුදු වඩේ තෙල නන් යවන්න බෑ.මට පුදුම උදේ හවස වඩ ගිලින දෙමල මිනිස්සු කොහොම තෙල් පාලනය කරනවද කියල.ඒකටත් මොකක් හරි ක්‍රමයක් ඇති,දන්න කෙනෙක් ඉන්නවනන් ලියන්නකෝ.අනික තමා අල බෝලෙ,අලමිශ්‍රනයක් මැදි කල වඩයක් තමයි අලබෝලෙ කියන්නෙ.මේවත් රු25 ඉදල 30 දක්වා තමයි පරාසය වෙන්නෙ.

ඕව තමයි සාමාන්‍ය කඩයක දකින්න ලැබෙන ආහාර.කඩ ගැන කතා කරද්දි ගොඩක් දෙවල් තියනව කියන්න.කඩේට ඇතුල් වෙන්න ඉස්සෙල්ල හොදින් බලන්න ඕන ඒක නිර්මාංශ එහෙමත් නැත්තං වෙජිටේරියන්ද කියල.නැත්තන් කඩෙ ඇතුලට ගිහිල්ල මස් මාලු ඉල්ලුවොත් හරි අමාරුවකට තමා වැටෙන්න වෙන්නෙ.බොහෝ සාම්ප්‍රධායික කඩ බොහෝමයක් නිර්මාංශ,ඒවල බොහෝ වෙලාවට තියෙන්නෙ හැම දෙයක්ම සම්පූර්නයෙන්ම එලවලු (මඩකරි,මටකරි ) වලින් නිශ්පාදිත අහාර.ඒ වගෙම තමයි අහාර දෙන බදුනුත් හරිම විශේශිත ඒව.අපි බෙලෙක් පිගන් කියල හදුන්වන බොකුටු පිගන්වල ලන්ච් ශීට් දාල තමයි කෑම ගන්න තියෙන්නෙ.අපි කාල ඉවර වුනාම ඒ ලන්ච් ශීට් එක ඔතාගෙන් ගිහින් කුනු බක්කියට දාන එක අමතක කරන්න නන් එපා.එහෙම නොවුනොත් වේටර් කොලුවන්ගෙන් නෝන්ඩිය තමයි අහන්න වෙන්නෙ.අනික් කාරනේ තමයි වතුර.යාපනය නගර සීමාවට ඇතුලු වෙනකම් ජලය අපිරිසිදුයි.ඒකට හේතුව ජලයේ කැල්සියම්.වකුගඩු රෝගවලට ප්‍රධානම හේතුව.ඒත් කෝප්පයක් දෙකක් බීමෙන් නන් අබාදයක් වෙන්නෙ නැති බව කියන්න ඕනෙ.කඩවලින් වතුර බොන්න තියෙන්නෙ අර වටේ සිහින් උන බෙලෙක් කෝප්ප.එතරම් සිහින්ව දාරය සෑදීමේ අරමුන කෝප්පය කට නොතබා අගල් කීපයක් ඉහලින් තබා ගනිමින් වතුර බොන්නට සැලසීම.බලන්න හෝටලයක වගේ තැනක ඒක කොතරම් ප්‍රයෝජනවත්ද.දහස් ගනන් මිනිස්සු වතුර බොන කෝප්පය ගැන එයාල හිතල තියන විදිහ අපූරුයි නේද?

බත් ගැන කිව්වොත් උතුරු පලාතේ වැඩිපුරම භාවිතා වෙන්නේ රතු බත්.සුදු බතුත් නැතිවා නෙවෙයි.එයාල බත හදන්නෙ හාල් හොදට තම්බලා,ඒක නිසා බත් ඇටේ ගොඩක් විශාලයි.ඒක අපිටනන් හරිම අමාරුයි කන්න,නමුත් ගුණය ඉතා වැඩියි.නිර්මාංශ ආහාර වේලක් ගැන කතා කලොත් අනිවාර්යයෙන්ම එලවලු ජාති 3ක් තියනවාමයි.හැබයි ඒ එලවලු කවදාවත් දකුනෙ විදිහටනම් බලා පොරොත්තු වෙන්න එපා.ඇඹුල් ජාති වැඩියෙන් යොදා ගෙන තමයි එයාල කෑම හදන්නෙ.කෑම පාර්සලයක් ගනිද්දි එයාල සාමාන්‍යයෙන් බතුයි එලවලුයි බෙදලා නැවත ඒ එලවලු උඩට බත් හැන්දක් දමනව.ඒක එයාලගෙ සිරිතක්,හේතුව නන් දන්නෙ නෑ.

බත් ගැන කතා කරද්දි නොකියම බැරි දෙයක් තමා රසම් පානය.සමහර අය ඉන්නව රසම් එකේ රස ගුන අනුව යන කඩේ තීරනය කරන අයත්.එච්චරට රසම් එක විශේශයි.ඒකෙන් කෑම රුචිය ඇති කරනව, ඒක නිසාම හැම අහාර වේලකටම ඉස්සෙල්ල රසම් බොන්න දෙමල ජනයා පුරුදු වෙලා ඉන්නව.බත් එක්ක තව දෙන දෙන දෙයක් තමයි පපඩම්.ඒවලනන් එච්චර විශේශයක් නැති වුනත් ඒ එක්කම හම්බෙන මෝර මිරිසුයි අලුකෙහෙල් පෙති බැදුමයි නන් මරු.මෝර මිරිස් කියන්නෙ විශාලත්වයෙන් වැඩි හොදට ලුනු එහෙම තියන මිරිස් කරලකට.අපාරාදෙ කියන්න බෑ මරු සැර.ඔය ඔක්කොම ඉවරද?නෑ..තව තියනව..ඇයි සව් කැද එක.සාමාන්‍යයෙන් ටිකක් යමක් කමක් තියන කඩවල සව් එකත් වරදින්නෙ නෑ.ඕක තමයි සාමාන්‍ය කඩයක දවල් කෑම වේල.

රෑට කන එක ගැනත් යමක් කිව්වොත් ඉදියාප්පයි තෝසෙයි රෑට වරදින්නෙ නෑ.ඊට අමතරව පරාටත් ගන්න පුලුවන්.කොත්තුත් රෑටම විශේශිත වූ කෑමක්.හැබයි ඒකට විශේශත්වය දරන්නෙ ගොඩක්ම මුස්ලිම් කඩවල්.ඊට අමතරව ෆ්‍රයිඩ් රයිසුත් නැතිවා නෙමේ.රු200 කට වගේ හොද චිකන් රයිස් එකක් ගන්න පුලුවන්.

ඉතින් ඉවර කරන්න ඉස්සෙල්ල කියන්න ඕන ගොඩක් කට්ටියට යාපනය ගමනේදී හම්බෙන අවසාන හදුනාගත් සශ්‍රීක නගරය වෙන්නේ වවුනියා ව.බොහෝ දෙනෙක් කෑම ගන්න,තවත් අවශ්‍ය අඩුම කුඩුම ගන්න නවත්වන්නෙ වවුනියාවෙ.ඉතා විශාල නගරයක් වන වවුනියාවෙන් කවුරු හරි කන්න බොන්න එනව නන් අපිට රෙකමදාරු කරන්න තියෙන්නෙ සින්බොන් තමයි.ඒක තමයි නම.වවුනියා නගරයට ඇතුල් වෙද්දිම ෆුඩ් සිටිය යාබදව තියෙන්නෙ සින්බොන්.කෙටි ආහාර වලට ලාභ රස තැනක් තමයි එතන.ඒකෙම උඩ තට්ටුව බත් තෝසෙ ඉදියාප්ප චපාති වගෙ කෑම වලට.ඉහල බජට්ටුවක් තියනව නන් හොදම තැන නෙල්ලි ස්ටාර්.වෙජිටේරියන් අහාර ගන්නවා නන් තැන සුද්දානන්ද භවාන්.වවුනියාවෙ ඕන කෙනෙක් දන්නව ඔය තැන්. හොයාගන්න අමාරු වෙන්නෙ නෑ.

අයෙමත් මේවගේ ලිපියකින් හම්බෙමු.හිතනව කට්ටියට මේක ප්‍රයෝජනවත් උනා කියලා.

මස් පුඩිම හා මස් රාත්තල

2010-12-13T18:41:00.000-08:00

කාලෙකින්! http://blogvampa.blogspot.com/ ලියන වැම්පයර් සහෝදරයාත් කෑම ගැන අපි වගේ සැළකිය යුතු උනන්දුවක් තියෙන කෙනෙක්. ඒ මනුස්සයා ඒ මනුස්සයාගේ බ්ලොගේ ලියපු කෑම ගැන ලිපි ටික කමු බොමු එකේ අපිට එවලා තිබ්බා ඒ මනුස්සයාගේ මනුස්සකමට කැමති නම් ගන්න කියලා. ඒ මනුස්සයාගේ මනුස්සකමට ස්තූතිවන්ත වෙන ගමන් මනුස්සකමක් විදියට කාගෙන් කොහෙන් උනත් කෑම වෙනුවෙන් බේදයක් නැතුව කමු බොමු අපි ඒව මෙතැන් සිට පල කරනවා. වැම්පයර් සහෝදරයාට ස්තූතියි සහ එම ලිපි වලම අපට ඒවා ගන්නා ලෙස සඳහන් කර තිබුනත්, ඇඟිල්ලෙන් අනිනකන්ම ඒවා නොදිටීම ගැන සමාව!

ගූග්ල් බස් එකේ ඉන්න මගේ යාලුවන්ට නං මම කිව්ව ළඟදි මම බ්ලොග් එකෙන් කෑම ජාති හදන හැටි උගන්නනව කියල. මේ ළඟදි මේ බ්ලොග් එක හිට්ස් තිස්දාහක් එක්ක කොමෙන්ට් දාහක් පහු කරලයි තිබුණෙ. ඉතින් මම කල්පනා කළා මේක බලන අයට පොඩි රස කෑමක් හදන්න උගන්නන්න ඕන කියල. කෑමෙ නම තමයි "මීට් පුඩිං" එහෙම නැත්නම් (මේකට මම ගත්තෙ හරක් මස් නිසා) "හරක් මස් පුඩිම". දැන් ඔන්න කට්ටිය පොල්ල අතට ගන්නෙපා මෙන්න මේකා හරක් මස් ප්‍රමෝට් කරනවැයි කියල. මේකට ඕනම රෙඩ් මීට් එකක් එහෙම නැත්නම් රතු පාට මස් ජාතියක් ගැලපෙනවා.

පුඩිමයි ලෝෆ් එකයි දෙකම හදන්නෙ එක විදියට. පොඩි වෙනසයි තියෙන්නෙ. දෙකම මේකෙන් කියල දෙන්න පුළුවනි.

අවශ්‍ය කරන ජාති මුලින්ම ගමුකො.

ලෝෆ් එකට

අල ගෙඩි එකයි
කැරට් අලයයි
ලොකු ළූනු ගෙඩි බාගයයි
බිත්තර දෙකයි
සෝයි සෝස් (ස්පයිසි)
බටර්/මාගරින් පොඩ්ඩක් (50 grams)
ගම්මිරිස්, ලුණු, බැදපු තුනපහ
පාන් පෙති දෙකයි (සැන්ඩ්විච් පාන් වෙන්න ඕනෙ)

අඹරපු රතු මස් ග්‍රැම් 350ක් විතර (මේක ෆුඩ්සිටි/කීල්ස් සුපර් වල තියනවා - මින්ස්ඩ් මීට් (Minced Meat) කියල ඉල්ලුවනං හරි)

පුඩිමට
ඉහත කී දේවල් වලට අමතරව ස්කිම්ඩ් මිල්ක් (skimmed milk) මිලි ලීටර් 75ක් විතර

මින්ස්ඩ් මීට් හොයාගන්න අමාරු නං රෙඩ් මීට් ජාතියක් අරගෙන ක‍ටු ඇරල ෆුඩ් ප්‍රොසෙසර් එකක දාල අඹරල ගත්තම හරි. පොල් කිරි මිරිකන්න වගේ අඹරන්නෙපා හොඳේ. කෑලි තියෙන්න ඕන ඔය පල්ලෙහා පින්තූර වල තියෙන විදියට. නැත්තං වැඩේ වටලප්පමක් වෙනවා..

මුලින්ම අල ගෙඩියයි, කැරට් අලෙයි ළූනු බාගෙයි චොප් කරගන්න. පුලුවන්තරම් පොඩියට කපාගන්න. ග්‍රේටරයක් තියේනම් ලේසියි. පහළ රූපෙ බලන්නකො.

සෙට් එකම චොප් කළාම මේ වගේ.

පාන් පෙති දෙක කෑලි වලට කඩාගන්න. ඔය තියෙන්නෙ මින්ස්ඩ් මීට් (අධිශීතකරණ ලද) සහ පාන් පෙති දෙකේ සුන්බුන්.

මින්ස්ඩ් මීට් සාමාන්‍ය උශ්නත්වයට ආවම (හදිස්සිනම් මයික්‍රොවේව් එකකට දාල ඩිෆ්‍රොස්ට් කරගන්න, කුක් වෙන්න දෙන්න එපා), අර කලින් කපාගත්තු සෙට් එකම දාල හොඳට අනාගන්න මෙන්න මේ විදියට.

ඒකට බටර් ටිකත් දාල අනන්න. ස්පයිසි ගතිය වැඩි කරගත්තෑකි ගම්මිරිස් ටිකක් දාල. කොහොමත් අපි සැරට කැමතියි නේ. බැදපු තුනපහ ටිකක් දැම්මට අවුලක් නෑ. හදද්දි තමන් කන ගානට තුනපහ දාගන්න. මම නං ඉතින් ෆුල් ස්පයිසි..

බිත්තර දෙක කඩල ලුණු දාල බීට් කරල සෝයි සෝස් දාල කලවම් කරගන්න. ලෝෆ් ඕන නම් ස්කිම්ඩ් මිල්ක් දාන්න එපා. පුඩිම නම් ඕන, ස්කිම්ඩ් මිල්ක් ටිකත් දාන්න. මේ තියෙන්නෙ.

මේ තියෙන්නෙ ඒ ටිකත් අර මිශ්‍රණේට දාල.

දැන් අවන් එකක 200 සෙල්සියස් වල පැයක් - විනාඩි හැත්තෑපහක් වගේ බේක් කරගන්න. පේනවනෙ වැඩේ.

දැන් ඉතින් හැන්දෙන් හරි මොකෙන් හරි කපල හරි කොටල හරි කන්නයි තියෙන්නේ. රසයි..! සුවඳයි..! කොටින්ම හරක්මස් අල්ලල දාල හිටපු මගේ ප්‍රියම්බරීත් මේක උඩ පැන පැන කෑවෙ නැතෑ!

ලෝෆ් එක හදනවනං කිරි නොදා බිත්තර දෙක දාන්න. එතකොට ඔය අන්තිමට කලින් රූපෙ තරම් වතුර ගතියක් එන්නෙ නෑ නෙ. දැන් මිශ්‍රණේ පාන් ගෙඩියක් හැඩේට අතින් හදාගෙන තැටියක බේක් කරගන්න 200 යෙ පැයක්.

ස්මාට් කුකිං ටිප්ස් | Smart Cooking Tips

ලෝහ තැටියක් වුණාම පයිරෙක්ස් වීදුරු බඳුනකට වඩා ඉක්මනට වැඩේ වෙනවා.ඒත් පැයකට ආසන්න කාලයක් තියන්න (around 50 mins). පොඩ්ඩක් බලන්න විනාඩි 20න් 20ට වගේ. පිච්චිලා අඟුරු වුණොත් අහක දාන්නෙපා. දත් මදින්න ගන්න.
උඩම රූපෙ තියෙන්නෙ මීට් ලෝෆ් එකක්.ඔයිට වඩා නම් පොඩ්ඩක් දුඹුරු පාට කරගන්න. මොකද පිටරට වල ගොඩක් අය මස් වැඩිය තම්බන්නෙ නෑ. ඒකයි රතු දුඹුරු පාට තියෙන්නෙ. නමුත් ඒක එච්චරම හොඳ වැඩක් නෙවයි.
අවන් එකේ දාන්න කලින් අවන් එක ප්‍රී හීට් කරගන්න. (මුලින් රත් කරගන්න) නැත්නං බේක් නොවී තැම්බෙනවා!

මේක හදන විවිධ ක්‍රම තියෙනවා. මෙතනදී ඉදිරිපත් කරේ අපේ තාලෙට ගැලපෙන්න බඩටත් හරියන්න හදපු මගේම විදියක්...අත්දු‍ටුවයි.. ප්‍රත්‍යක්ශයි...

එහෙනං හැපි කුකිං...

ජයවේවා...

මස් නොකන අයට රෙසිපීස් ඉදිරියේදී... :)

මේක ඩෙසර්ට් එකක් විදියට කන දෙයක් නෙවයි. මේන් මීල් එකක් විදියට ගන්න දෙයක්. බඩ පිරෙනවා. බය වෙන්නෙපා :)

පරාට කාලා ඇති වෙලාද?

2010-09-16T10:34:00.001-07:00

මේ ලිපිය'වැට නැති කට'ලියන මද්දු සහොදරයා එවපු කැමක් කනබොන කස්ටිය ට්‍රයි කරලා බලන්න

මේ මගේ කමුබොමු වෙතට ලියන පලමු ලිපිය.ගුණදොස් විචාරයකුත් අන්තිමට තියල යන්න.

අල්ලු පරාටා..කට්ටිය වැඩිය අහල නැතිව ඇති,ඒත් අල පරාට කිව්වාම නන් දන්නව ඇති,නමුත් කීයෙන් කීදෙනාද කාල තියෙන්න ?මේක කොටින්ම උතුරු ඉංදියානු කෑමක්.මාත් මේක මුලින්ම දැක්කෙ හින්දි චිත්‍රපටි වලින්,උදේ හවස පිටි සහිත ආහාර ගන්න ඉංදියනුවො මේක සමබර ආහාර වේලක් ලෙස සලකා පාවිච්චි කරනවා.
අපේ අයටත් කොච්චරවත් පරාට කාලනන් එපා වෙලා ඇති.නිකන් පොල් රොටි කනවටත් වඩා මේක රහයි.පොඩි ට්‍රයි එකක් දීල බලන්න.හැබැයි මම මේක හදල තියෙන්නේ පොඩ්ඩක් කටදන ගානට,මොකද බහුතර අපේ කට්ටිය පොඩ්ඩක් hot දේවල්ට කැමතියි නේ.

අවශ්‍ය ද්‍රව‍ය-

අල ගෙඩි 3ක්
පිටි කෝප්ප 3ක්
කහ කුඩු තේ හැදි භාගයක්
මිරිස් කුඩු තේ හැන්දක්
රට ලූණු ගෙඩි 2ක්
අමු මිරිස් කරල් 2ක්
ලුනු හා දෙහි අවශ්‍ය තරමට
දුරු ටිකක්(තියනවනන්)
ඉගුරු සුදුලූණු ටිකක්(තියනවනන්)
කොත්තමල්ලි කොල හෝ කරපින්ච කොල(පාට ගන්න )

ආ..තව වතුර ටිකක්,අල ගෙඩි තම්බ ගන්නයි,පිටි ටික අනා ගන්නයි.

කට්ටියට පරාට හදන හැටි නන් ආයෙ අමුතුවෙන් කියල දෙන්න ඔනෙ නෑනෙ,උදේ හවස මුස්ලිම් කඩවල දාඩිය පෙරාගෙන කට්ටිය අනන හැටි දැකල ඇතිනෙ.මේකටත් ඒ ටිකම තමයි,වෙනස තියෙන්නේ දාඩිය වෙනුවට අපි ලුනු ටිකක් දානව(ඊඊ..යා..:-p).
තේරෙන විදිහට කිව්වොත් පිටි වලට වතුරයි ලුනුයි පමනට දාල අතේ නොඇලෙන තරමට මෝලියක් හදා ගන්නවා.
ඒක පොඩ්ඩක් පැත්තකට තියල පිරවුම හදා ගන්නේ මෙහෙමයි.අර පෙර කිවූ අල,ලූණු,මිරිස් සහ කුලුබඩු ඔක්කොම එකට මිශ්‍ර කරනව,අල එහෙම හොදට තැම්බිලා තියෙන්න ඕනා,නැත්තන් හපද්දි පොඩ්ඩක් ප්‍රශ්න වෙනවා.
දැන් තමයි ලොකුම වැඩේ.අර ඉස්සෙල්ලා හදා ගත්ත පිටි මෝලිය හොදට රෝල් කර ගන්න ඕනෙ,මේකට පිරිසිදු බෝතලයක් යොදා ගන්න පුලුවන්.ඊට පස්සේ අර පිරවුම හොදට රවුම් කරල බෝලයක් හදාගෙන ඒක අර තුනී කරගත්ත පිටි මෝලිය උඩින් තියනවා.ඊට පස්සෙ ඒ පිරවුම අර තුනී කරගත් පිටි මෝලියෙන් ඔතනව.මඤ්ඤං වගේද?පින්තූර බලන්නකො එතකොට තේරෙයි.

ඊට පස්සෙ නැවත ඒ පිරවුම සහිත පිටි ගුලිය බෝතලයෙන් තුනී කරනව.මේකදී පිරවුම එලියට නොයන විදිහට පරිස්සමට රෝල් කරන්න ඕන.

දැන් තියෙන්නෙ සාමාන්‍ය පරාටයක් විදිහටම තෙල් ටිකක් දාල සාස් පානේ හරි කබලෙ(?) හරි බැද ගන්න.

පැය බාගෙන් රාත්‍රී ආහර වේලක්,උදෙටත් හොදයි.මේක ටිකක් සැර නිසා කරි එකත් පොඩ්ඩක් සැරට තිබ්බොත් හොදයි.හැබයි මට නන් මේකට හොදටම හරියන්නෙ හොද සැර පොල් සම්බෝලයක්.නියමට යනවා.නිකම්මත් කන්න පුලුවන්,හැබයි මන් රෙකමදාරු කරන්නේ තව කරියක් එක්කහරි සම්බෝලත් එක්ක හරි කන්න කියල.බත් කොච්චර වුනත් නිකන් කන්නෙ නෑ නෙ,අනිත් ඒවත් එහෙමනේ.

ඉතින් උත්සාහයක් දාලා ප්‍රතිචාරයක් අපිට දෙන්නකෝ.

හෝම් මේඩ් චිලී පේස්ට්

2010-09-10T19:56:00.000-07:00

ඕන කරන දේවල්:

කෑලි මිරිස් ග්‍රෑම් 200
කූනිස්සෝ ග්‍රෑම් 100
වෙජිටබල් ඔයිල්
ඉඟුරු, සුදු ළුනු
ලුණු, සීනි
සෝයා සෝස්, චිලී සෝස්
අජිනමොටෝ

සාදාගන්නා ක්‍රමය:

වෙජිටබල් ඔයිල් අවශ්‍ය ප්‍රමානයට වඩා මදක් වැඩිපුර ගෙනමිරිස් කෑලි ටික බැදගන්න. මිරිස් කෑලි කලු පාට නොවෙන ආකාරයට තෙලට දැමූ වහාම නැවත බාගන්න.

කූණිස්සෝ සෝදා කර නොවන ලෙස පාවෙන තෙලේ බැදගන්න. භාජනයේ තෙල් වැඩිපුර ඉතිරිව ඇත්නම් මදක් ඉතුරු කර ඉතිරිය ඉවත් කරගන්න.

ඉන්පසු ඉතිරි තෙල් වල ඉඟුරු ද, සුදු ළුනු ද, පොඩි කර එක්කොට ගන්න මිශ්‍රනයද බැදගන්න. එය රන්වන් පැහැ වන විට මිරිස් සහ කූණිස්සෝද එයටම දමන්න.

ඉන්පසු රස පමනට ලුණු, සෝයා සෝස්, රස අනුව සීනි, චිලී සෝස්, අජිනමොටෝ තේ හැඳි භාගයක් ද දමා කාවම් කර ලිපෙන් බාගන්න.

මෙම අනුපාතයට ග්‍රෑම් 400ක චිලී පේස්ට් සාදාගත හැක.

විශේෂ ස්තූතිය අම්මට!

"කප්සා" සහ "මත්ලූතා" බත

2010-09-08T06:13:00.000-07:00

අපේ දිනුෂ්ක උදාර මහත්තයා එහෙමත් නැත්නම් රොකියා මහත්තයා ලියලා එවලා තියෙනවා අමුතු ආතල් කෑම ජාතියක්! අත්හදා බලන්න කට්ටියම!

ඔන්න මමත් කන බොන කට්ටිය වෙනුවෙන් පොඩි ලිපියක් ලියන්න හිතුවා. කන බොන කියුවට ඉතින් මේක කන දෙයක්. ලංකාවෙන් පිටත් වෙලා මෙහෙට ආවට පස්සෙ කාපු රසම බත් වර්ගය කියලා කියුවොත් නිවැරදී. මේකට කියන්නෙ "කප්සා" (Kapsa) කියලා. මේක ඇත්තටම ඉරාන සහ ඇෆ්කන් වලින් ටිකක් ඈත අතීතයේ ඉඳලා එන ආහාර වේලක්. හරියට අපිට ලංකාවෙදි දකින්න ලැබෙන බිරියානි බත් වර්ගය හා ටිකක් විතර සමානයි. නමුත් ඊට වැඩිය හාත් පසින්ම වෙනස්. මේ සඳහා ගන්නෙ ඉතා සිහින් බාස්මතී සහල්. පිලියල කිරීමේදී ක්‍රමදෙකක් භාවිතා කරනවා. එකක් තමයි රතු පැහැයට මිරිස් ටිකක් යහමින් දාලා හදන එක. අනිත් එක සාමාන්‍ය අයුරින් කහ පැහැයට හුරුව පිලියල කරන බත් එක. හදන හැටිනම් ඉතින් ඔන්න දන්නෙ නෑ.මේක ඇත්තටම ඉරාන සහ ඇෆ්කන් වලින් ටිකක් ඈත අතීතයේ ඉඳලා එන ආහාර වේලක්.

මේක එක්ක ඉතින් ඔය නානාප්‍රකාර දේවල් නම් ලැබෙන්නෙ නෑ. නමුත් රසම රස Bar-B-Que කරගත්ත චිකන් එකක් නම් ලැබෙනවා. ලංකාවෙ දෙන Bar-B-Que එක වගේ නම් නෙමෙයි. මේක අර කුකුළ් මස් එක උඩින් වාහනයක් ගිහිල්ලා වගේ පැතලි කුකුල් මස් එකක් එකක් තමයි මෙහිදී ලැබෙන්නෙ. පැතලි නිසා අර ගල් අඟුරු උඩ පිච්චෙන වෙලාවෙදී හොඳට මුලු කුකුල් මස් එකම පිලිස්සිලා තියෙනවා. තව ඉතින් මේ ආහාර වේලත් එක්ක "ලෙබන්" කියන දියර වර්ගයත් ලැබෙනවා. මේ "ලෙබන්" කියන්නෙ එල කිරි වලින් සාදන ලද ඉතා ගොරෝසු ගතියෙන් යුත් පානයක්. එයින් තමයි මේ කෑම වේලෙ ඇඹුල් ගතිය ඇතිකර ගන්නෙ. තව තක්කාලි වලින් එවෙලේ සාදා ශීතකරනයේ මද වේලාවක් තියාගත්ත දියරයකුත් , (සෝස් කියන්නනම් බෑ ඒකට) ලැබෙනවා. තව ඉතින් අමු එලවලු , ඒ කියන්නෙ ලපටි ගෝවා දලු, සලාද කොල, කොල පැහැති ඉතා ලපටි ලෙල්ල සහිත පිපිඤ්ඤා අඩන්ගු සලාදෙකුත් ලැබෙනවා. හුඟක් වෙලාවට මෙහෙ අය නම් අර "ලෙබන්" කිරි එක මේ සලාදෙත් එක්ක මිශ්‍ර කර ගන්නවා. මේ බත් එක අපි ඕර්ඩර් කෙරුවට පස්සෙ හදලා දෙන නිසා ටිකක් වෙලා යනවා ඒ කාලය තුල බීමට පොඩි සුප් එකකුත් ලැබෙනවා. ඒ සුප් එක හදලා තියෙන්නෙත් කුකුල් මස් වලින් . සුප් එක ගැන නම් කතා කරලා වැඩක් නෑ ඒ තරම් රසයි. ඒත් ඉතින් බත් එක කන්න බැරි වෙයි කියලා මමනම් මුලින් සුප් එකෙන් පොඩ්ඩක් බීලා බත් එක කාලා ඉවර වෙලා බඩේ ඉඩ තිබුනොත් විතරයි සුප් එක බොන්නෙ.

මේ බත් වර්ගයේම තව ඉතින් ඒ ඒ රට වලට ආවේනික තවත් ප්‍රභේද තියනවා. ඉන් එක් ජාතියක් තමයි "මත්ලූතා" කියලා කියන්නෙ. මේ "මත්ලූතා" කියන බත් වර්ගය සමඟ එවෙලේ සාදා ගත්ත පාන් ඉතා සිහින්ව කපලා ඊට සිහින්ව කපාගත් එලවලු සමඟ මිශ්‍ර කරල බත් එක යටින් දාලා දෙනවා. අපි ඉතින් මේ බත් එක කන වෙලාවෙ අත හරි හැන්ද හරි පිංගානට දැම්මහම එයත් එක්ක අර බත් එක සහ පාන් මිශ්‍රනය දෙකම එනවා. මාර රසයි දෙකම මිශ්‍ර උනාම. හැබැයි ඉතින් මේ "මත්ලූතා: කියන බත් වර්ගය "කප්සා" බත් එකට වැඩිය ටිකක් විතර ගනන්. හැබැයි රස නම් නියමයි. හැබැයි ඉතින් හැම දවසෙම නම් කන්න බෑ. අපි නම් ඉතින් සතියකට සැරයක් අනිවා ඔය බත් ජාති දෙකෙන් එකකට සෙට් වෙනවමයි. ඔන්න ඕකයි කප්සා බත් එකේ කතාව. තව ඉතින් මෙහෙ අමුතු අමුතු විදියේ කෑම ජාති තියෙනවා. ඉදිරියෙදි ඒ ගැනත් කස්ටිය එක්ක බෙදා ගන්නම්.

හදලා බලන්න හැමති කට්ටිය ඉන්නවනම් මෙන්න රෙසපිය http://bit.ly/bUA79O

මේ තියන්නෙ ටිකක් ලස්සන කරපු කප්සා බත් එකක්

මෙන්න මේ විදියට තමයි කබාබ් කියන කුකුල් මස් එක ලැබෙන්නෙ.

මේ තියෙන්නෙ අර එලවලු සලාදය

"ලෙබන්" කිරි එක පෙන්නන පිංතූරයක් හොයා ගන්න නම් ටිකක් අමාරු වුනා. මේ පිංතූරෙ දකුණු පැත්තෙ තියන්නෙ ඔය ලෙබන් බෝතලයක් තමයි .

තැඹිලි

2010-09-07T12:00:00.000-07:00

හැමදාම ඇල්කොහොල අඩංගු බීම ගැන ලියන එකේ අද ලියන්න හිතුනා ඇල්කොහොල් පොඩ්ඩක් වත් අඩංගු නොවන පානයක් ගැන. ඒ තමයි වතුර ඇරුනම මන් බීලා තියෙන රසවත්ම ස්වභාවික පානය. තැඹිලි

කන අය කෙසේ වෙතත් බොන අය නම් තැඹිලි වල අගේ හොඳට දන්නවා, පොඩ්ඩක් සීමාව එහා මෙහා වෙච්ච දවසක පහුවදාට ඇඟේ අමාරුව නැති කරගන්න තැඹිලි තරම් හොඳ ඔසුවක් තවත් නැතුව ඇති.

ලංකාවේ විවිධ වර්ග වල තැඹිලි තියෙනවද කියලා නම් මන් දන්නේ නැහැ ඒත් රන් තැඹිලි සහ ගොන් තැඹිලි කියලා වර්ග දෙකක් නම් මන් දැකලා තියෙනවා ඒත් ඒ දෙකම පොල් වර්ග දෙකක් කියලා මන් නම් හිතන්නේ.

තැඹිලි බොනවනම් උදේට බොන්න කියලා මට අපේ වයසක නෑදෑ කෙනෙක් කිව්වා මොකද හවස් උනාම තියෙන්නේ අව්වට රත් වෙච්ච තැඹිලි නිසා. තැඹිලි වලට සෙම වැඩි වෙනවා සහ තැඹිලි බීලා නාන්න හොඳ නැහැ වගේ කතා නම් මන් අහලා තියෙනවා ඒත් ඔය කතාවල ඇත්ත නැත්ත ගැන නම් මගේ ඒ හැටි දැනුමක් නැහැ.

තැඹිලි කියන්නේ නිකම්ම නිකම් බීමකට වඩා ගොඩක් ගුණ බීමක්, බඩේ අමාරුව හැදුනම සමහර අය තැඹිලි බොන්න කියනවා. මට නම් වඩාත්ම වැදගත් ,මත් පැන් පානය කරලා වැඩි උනාම වෙරි මත අඩු වෙන්න, බීලා පහුවදාට තියෙන ඇඟේ අමාරුව නැති කරන්න තැඹිලි වලට තියෙන විශේෂ හැකියාව තමා.

තැඹිලි මත්පැන් සමග මිශ්‍ර කරලා නම් මන් බීලා නැහැ ඒක නිසා ඒ මිශ්‍රනය හොඳ ද නරකද කියලා කියන්න මන් දන්නේ නැහැ ඒත් එකම එක වතාවක් කුරුම්ඹා නම් අරක්කු එක්ක මිශ්‍රකරලා බිව්වා ඒත් ඒක එච්චරම ඇල්ලුවේ නැහැ මට නම්.

ඡායාරූපය මෙතනින්

යාල්

2010-09-05T05:01:00.000-07:00

මේක අපේ කමු බොමු එකේ දැනටත් සාමාජික එසේම අහස් ගව්ව ලියන TG සහෝදරී එයාගේ බ්ලොගට ලියපු එකක්! එයා බිසී නිසා අපි කාටහරි දාන්න කියලා තිබ්බා මේක කමු බොමු එකට!

අපි ලෝකෙ කොහේ කරක් ගැහුවත් අපේ ප්‍රාදේශිය මානසිකත්වයට හරි කැමතිය් නෙ .ඉතින් මේක හොඳ වෙලඳපොල උපක්‍රමයක් විදියට පාවිචිවෙනව නිතරම .එකනේ මාතර බත් කඩයක් හඳෙත් තිබුන කියල කියන්නෙ නීල් ආම්ස්ට්‍රොන් උන්නැහේ හඳ තරණය කොරපු දවස්වල .

මේ කියන්න යන්නෙ මාතර බත් කඩ ගැන නෙවේ , යාපනේ බත් කඩයක් ගැන .අපේ ද්‍රවිඩ මිතුරන් යාල් පානම් කියල බොහොම ගර්වයෙන් කියන්නෙ යාපනේ අර්ධද්වීපයට නෙව . යාපනේ ගිය දුම් රිය හැඳින්වුවේ යාල් දේවි කියල .යාපනේට උරුම වුන මේ ප්‍රදෙශිය සන්ස්කෘතිය මුල් කරගෙන යාපනේ කෑම බීම රහ බලන්න , කොලොම්පුරේ තියෙනව තැනක් . ඒ යාල් රෙස්ටුරන්ට් එක . යාල් තියෙන්නෙ වැල්ලවත්තේ මැරයින් ඩ්‍රයිව් එකේ , වැල්ලවත්ත දුම් රිය පොල පෙනෙන නොපෙනෙන දුරින් .

යාල් පටන් අරන් තාම හය මාසෙකට වැඩිය නැහැ .ඒ වුනාට ගනුදෙනුකරුවො බොහොමය් .යාල් ද්‍රවිඩ හිතවතුන් විතරක් නෙවේ සින්හල අපිත් , විදේශිකයොත් නිතර යන එන තැනක් වෙලා.

මමත් යාල් අවන්හලට නිතර යන එන කෙනෙක් . මගේ කාර්යාලයට හා නවාතැනට ආසන්නයේ පිහිට තියෙන නිසාත් ,වැඩි විච්චූරණ නැතිවුනාට බොහොම නිස්කාන්සුවෙ පිරිසිඳුව කෑම කන්න පුලුවන් වට පිටාව , සහ රසවත් කෑම් බීම නිසා මම මෙතැනට හරි මනාපයි.ඒ නිසා කාර්යාල පරිසරයෙන් මිදිල නිදහසේ යාලුවො මුනගැහෙන්නත් මම එන්නෙ මෙතැනට.

යාල් අවන්හලේ දවල් සහ රාත්‍රි ආහාර ලබාගන්න පුලුවන් .Take Away පහසුකමත් තියෙනව . කවුරුත් දන්නවනේ දවල්ට කොහොමහරි බත් කන සිරිතක් මගේ තියෙනව කියල . ඒකට යාල් නියම තැන . කෙසෙල් කොලයක් එලුව තාලියක , උනු උනු බත් පිරෙව්ව පොඩි බාජනයකුත් , රහ විතරක් නෙවෙ ගුණත් තියෙන ( කරවිල වරදින්නේ නැහැ ) එළවලු හතර පස් ජාතියක් සහිත හුරු බුහුටි බඳුන් කීපයකුත් , රසම් සහ අතුරු පසට පායාස (සව්) , අවල් (හබලපෙති ) , පොන්ගල් වගේ දේකුත් වරදින්නේ නැහැ. තමන්ට මනාප විදියට මස් , මාලු ඉල්ලගන්න පුලුවන් . හරක් මස් නම් නැහැ. ඒත් රස මාලු කරි , ඉස්සො , දැල්ලො , කුකුල් මස් , එලුමස් තියෙනවා.ඔනේ නම් එවෙලෙම හදපු පලතුරු බීමත් බොන්න පුලුවන් .මම නම් තව රසම් කෝප්පයක් ඉල්ලන් බොන්නත් අමතර අතුරුපස බාජනයක් ඉල්ලන්නත් අමතක කරන්නේ නැහැ. හබලපෙති හරි රහයි .හකුරු එහෙම දාල තමයි හදන්නෙ.

යාල් අවන්හලේ රෑ කෑම කන්න ගියොත් නා නා ප්‍රකාර යාපනේට ආවේණික කෑම කන්න පුලුවන්. ඒ අතරින් ඉඳිආප්පම් බිරියානි , කොත්තු විශේෂයි . මේව චිකන් , මාලු එලවලු රස වලින් ගන්න පුලුවන් . ඒ වගේම රතු හාල් පිටි , පාන් පිටි , අටා පිටි , කුරක්කන් පිටි වලින් හදපු පිට්ටුත් මගේ ප්‍රියතම රෑ කෑම වලට අයිතියි. මේව කන්නත් හරි රස කරි විශේෂයක් තියෙනවා. ඒවා හඳුන්වන්නේ කුරුමා කියල . චිකන් , මාලු , එලුමස් , එලවලු කුරුමා රස බලන්න පුලුවනි . කියන්න අමතක වුනා නෙව . බොහොම රස යාපනෙ විදියට උයාපු කකුලුවොත් තියෙනවා. මම නම් වැඩි මනාප නැහැ. කොලෙස්ටරොල් යහමින් තියෙන කෑම නෙව .

යාල් අවන්හල මගේ හිතගත්ත තවත් හේතුවක් තමය් මේ දවවල මගේ ඩයට් කිරිල්ලට ගැලපෙන තැනක් නිසා . නැත්නම් තෙල් ගොඩකරල උයපු චීන මකරු ෆ්‍රයිඩ් රයිස් ගිලලා මම ලෙඩ වෙනවා සිකුරුයි . යාල් කෑම වල තෙල් ගතිය හරි අවමයි .ඒ වගේම දෙන බත්කෝප්පෙ හරි ගානට බඩ පිරෙන්න .අඩුත් නෑ වැඩිත් නෑ. .කෑම කන්න මගේ නවතැනේ හරි කාර්යාලෙ ඉඳල හරි ඇවිදගෙන එන දුර නිසා මට ව්‍යායාමත් ලැබෙනවා.පසුම්බියටත් පහසුයි.

ඔන්න ඔහොමයි කොලොම්පුරේ තියේන යාපනේ බත් කඩේ කතාව .

නාසිගුරාන් (nasi goreng) පාරක් දාමු.

2010-08-22T09:06:00.000-07:00

අපේ සෙට් එක නාසි වලට කොච්චර ලෙන්ගතුද කියුවොත් කන්න හිතුනාම "නාසිගුරාන් පාරක් දාමු" කියලා කියන්නේ එකේ නාසි වලට තියන පෙරෙත කම් වගේම ඉස්මුරුත්තාව එනකම්ම කන්න පුලුවන් කියන හැගීමත් එ වචන සෙට් එකෙ තියනවා. දැවිල්ලට කැමති කස්ටියට කියපු කැම නාසිගුරාන් ,නාසි එකත් එක්ක ඒන අන්නසි පෙත්තයි,බුල්සායි එකයි නාසි එකත් එක්ක මික්ස් වුනාම රසය දෙගුණ තෙගුණ වෙනවා.

නාසි කියපු ගමන් මගේ හිතට එන්නේ ලොකු ඉස්සො,කුකුල් මස් කැලි,මිරිස් කැලි මික්ස් වුන රතුදුබුරු පර බාස්මති බතුයි අන්නසි පෙත්තයි බුලසායි එකයි.කියනකොත බඩගිනි වගේ.නාසි එකේ දැවිල්ල පෙනුම වගෙම තමයි ,නියම දැවිල්ලට ලොකු ඉස්සො ,දැල්ලො,කුකුල් මස් වගේම එකට කියාපු එළවලු ජාතිත් හැපෙනකොට එන රසත් කියල වැඩක් නැ.
මම ගෙදර ගෙනත් කනකොට, දැවිල්ල බැලන්ස් කරන්න පිපිඤ්ඤා පෙති දෙක තුනකුත් ලග තියගෙන තමයි කන්නේ.අනේක තමයි කොත්තු වගේම තමයි නාසිගුරාන් උණු උණුවේන් කන්න ඕනේ නැත්තම් නියම රස එන්නේ නෑ. නාසි හදන හැටි නම් දන්නේ නැ.එත් මම කාපු හොදම නාසිය කාලා තියෙන්නේ ගල්කිස්ස මහා හොටලයෙන් ගානනම් දන්නේ නැ මට යාලුවෙක් ගෙනත් දුන්න එකක්.හැබැයි එදිනෙදා නැසි කන තැන් වලින් හොදම තැන් තමයි පානදුරේ ලක්‍ රස(ගාන රු:330/- ) හා මොරටුවේ ඩිස්ලින් එක(ගාන රු:360/- ) දෙකේම නාසි නියමටම තියනවා.ගානත් ශේප් නේ!

විශේෂම කාරණේ තමයි නාසිය බයිට් එකටත් මැක්සා! බීයර් එකක් එක්ක නාසි පාරක් දැම්මාම දිවියලොකේ ගියා වගේ.

ගෙදරදි කොත්තු රොටි

2010-08-03T06:16:00.000-07:00

චටස් පටස් කොත්තු රොටිය කැපෙයි මේ වගේ..
ලට්ට පට්ට එකතු කරලා දවසේ ඉතුරු හරිය. . සද්ද බද්ද දාලා හැදුව මේක කොත්තු රොටිය. .
කොත්තු රොටී අපි කාටත් දහක් වටී. .තලු මර මර බලනා කට ගැහෙන සැටී. .
මට කොත්තුත් ඕනේ. . .

ඔය ඔක්කොම සින්දු හැදුනේ මේ රසවත් කෑම හින්දා.බයිට් එකක් විදිහට වගේම දවාලට කාපු කෑම ආපහු රෑට කන්නත් එපා උනාම මේක මාර විකල්පයක්.කලින් දවසක් කඩයක් ගැන ලියලා තිබුනට දැන් ලියන්නේ ගෙදරදි හදන විදිහ.හදන්න යන්නේ විනාඩි විස්සයි.මේක ලියන්නේ අපේ අනුවා සහ ලිෂාගේ මතක් කිරීම මත.

වැඩේ පහසුයි.තාච්චියක තෙල් ටිකක් රත් කරගන්න.ඒක තෙල් නටද්දි( බුබුලු දාද්දි ) ඒකට තලාගත්තු ඉඟුරු චුට්ටක්, තලාගත්තු සුදු ළුනු කෑල්ලක්, කරපිංචා, ලුණු කුඩු ටිකක්, මිරිස් කුඩු ටිකක් එකතු කරගන්න.ඒක ටිකක් රත්වෙද්දි පොඩියට කපාගත්තු ළුනු, කැරට්, ලීක්ස් ටිකත් දාගෙන කවලම් කරගන්න.ඒ ටික තෙල් වලින් පොඩ්ඩක් බැදෙද්දිම බිත්තරයක් කඩලා දාන්න.ඒ ටික හැන්දකින් කවලම් කරන ගමන් පොඩි කෑලි වලට කපපු ගෝදම්බා රොටි තුනක් හෝ හතරක්, ඒ වගේම බැදපු හෝ උයාගත්තු චිකන් කෑල්ලක( ඕනෑම මාංශ ජාතියක ) කටු අයින් කරලා පොඩි කෑලි වලට ලිහාගෙන මේකටම එකතු කරන්න.ඊට පස්සේ තක්කාලි සෝස් ටිකකුයි සෝයා සෝස් ටිකකුයි දාන්න.

ගෙදර හදන කොට කොත්තුව ටිකක් කරවෙන්න දෙන්න.ඒ නිසා මුලදි තෙල් ටිකක් අඩු වෙන්න දාලා අන්තිමට ගින්දර ටිකක් වැඩි කරන්න.මේ ඔක්කොම කරලා ඉවර වෙලා, තාච්චිය විනාඩි පහකින් ලිපෙන් බාන්න.මේ විදිහට කොත්තු හදන්න නං කලින් කොත්තු කාලම තියෙන්න ඕන.නැත්තං දාන ප්‍රමාන ගැන අපිට දැනුමක් නැති වෙනවා.

වෙජිටේරියන් නං චිකන් හෝ මාංශ ජාතිය වෙනුවට හතු එකතු කරගන්න.සෝයා සෝස් සහ තක්කාලි සෝස් නැත්තං සීනි තේ හැඳි එකහමාරක් විතර දාන්න.වෙනසක් විදිහට හැපී කව් චීස් වෙජ් එකක් එකතු කරගන්න.ක්‍රාෆ්ට් චීස් දාන්න එපා.

මෙහෙම කොත්තුවක් කන්න හොදි ඕන්නෑ!

ලැසී

2010-08-01T07:25:00.000-07:00

අද කියන්න යන්නේ පහසුවෙන් හදාගන්න පුලුවන් බීමක්.රස බීමක්.කඩේ ගන්නවානං රුපියල් 200ක් විතර වෙන නිසා, අපි මේ කියන විදිහට රුපියල් දෙසීයක් වියදමෙන් හතර දෙනෙකුට පමන සෑහෙන ප්‍රමානයක් සාදාගන්න පුලුවන් නිසා කට්ටියට මේක වැදගත් වෙයි කියලා හිතනවා.

මේකට අවශ්‍ය කරන්නේ

මී කිරි හට්ටියක් (මී කිරි තියෙන එකක්)
මී කිරි ගත්තු ප්‍රමානයෙන් බාගයක ප්‍රමානයට අයිස් වතුර
සීනි තේ හැඳි තුනක්
ලුණු රස පමනට
ස්ට්‍රෝබෙරි ගෙඩි දෙකක්

මේ ඔක්කොම බ්ලෙන්ඩරයකට දාලා බ්ලෙන්ඩ් කරගන්න.ඊට පස්සේ වීදුරු හතරකට දාගෙන හතරදෙනෙක් එක්ක බොන්න.බඩජාරිකමට තනියම බොන්න එපා.

ඒ වගේම මේකේ ස්ට්‍රෝබෙරි වෙනුවට අඹ පෙති දෙකක්, මින්ට් කොල දෙකක්, රෝස් සිරප් ටිකක්, චොකලට් කෑලි දෙකක්, කෙසෙල් ගෙඩියක් එකතු කරගෙන රස බලන්න.

ක්‍රමේ කියලා දීපු ලිහිණි අක්කට පිං!

දිව පිනවන රස ආහාර සඳහා රන්දිය

2010-07-17T01:07:00.000-07:00

කමු බොමු අඩවියට සම්බන්ධයක් වෙලා කාලයක් උනාට ලිපියක් ලියන්නට ඉස්පාසුවක් හමුවුනත් ලියන්නට වැදගත් නිමිත්තක් හොයමින් ඉන්නවෙලාවක තමා මට මේ තැන ගැන හිතට ආවේ..! ඒනිසා මේ තරම් කල් නාම මාත්‍රිකව හිටියාට තරහාව අවසර.

කොළඹ ඉඳන් අවිස්සාවේල්ල පහු කරලා රත්නපුර පැත්තට එනකොට පොලීසිය පහු වෙන විට හමුවෙනවා නුගගස් පේලියක්. එය අවසාන වෙන තැන තමා මේ රන්දිය රෙස්ටුරන්ට් තියෙන්නේ. ටිකක් කලබල කාර වටපිටාවක තිබුනත් ඉඳගෙන නිවාඩු පාඩුවේ යාලුවෙක් එක්ක ආහාර ගන්න කියාපු තැන.

අංක 145/J5, රත්නපුර පාර අවිස්සවේල්ල කියන ස්ථානයේ පිහිටා තියෙන මේ අවන්හල විශේෂවෙන්නේ හේතු කීපයක් නිසාමයි..! ඒ ඔබට අවශ්‍ය ඕනෑම කෑම වර්ගයක් ඉතාමත් සුලුකාලයක් ඇතුලත ලබාගැනීමට ඇති හැකියාව..!
සෙට් මෙනූ එකක් තිබුනත් තමාගේ ප්‍රියතාව මත අවශ්‍ය ආහාර පාන තොරා වෙනස් කරගන්නට ඇති හැකියාව වගේම ඉතාමත් සුහදශීලී සේවය හරිම සිත්ගන්නා සුලුයි .
තවද අපි ඇනවුම් කරන කෑම සාදන යුරු අපිට එවෙලේම එහිදීම දැකගන්නට ලැබෙන නිසා ආහාරවල තත්ත්වය ගැන මම නම් සහතිකයක් දෙන්නේ කිසීම පැකිලීමකින් තොරවයි.

එකවර 25 දෙනෙකුට පමණ ආහාර ගන්නට මෙහි ඉඩ පහසුකම් තිබෙන නිසාත් උදෑසන 9සිට රාත්‍රී 10 පමණ වෙනතුරු විවෘතව තිබෙන නිසාත් යාලුවො එක්ක පොඩි සෙට්වීමකටත් මේ තැන වරදක් නැහැ..! හැබැයි මතක තබාගතයුතු එක දෙයක් තිබෙනවා.., අපි එතැනම ආහාර ගන්නට හා ඔවුන්ගේ සේවය ලබාගන්නවා නම් අප ඇනවුම් කරන හම ආහාරයකට ම අමතර රුපියක් 20ක් ඔවුන් අයකරනවා..! ඒත් ආහාරවල තත්තවය හා සැපයීමේ කාර්‍යක්ෂමබව ගැන සැලකුවාම ඒ රුපියල් 20 අපට අපතේ ගියා යැයි හිතෙන්නේ නැති තරම්..!

පහත තිබෙන ආකාරයට සෙට්මෙනූ ද.., ඒ සෙට් මෙනූ ලෙස ලබාගන්න ආහාරත් , තවත් බොහෝ තෝරාගැනීම් කරගන්නට පුලුවන් කම තිබෙන නිසා හා එක් පුද්ගලයෙකුට සරිලන ලෙසත් ලබාගන්නට පුලුවන් කම නිසා එක දවසක් හෝ පැමිණ ආහාරගෙන වෙනස වටහාගන්නා ලෙස අපි ඔබට ආරාධනා කරනවා..!

සම්පූර්ණ මිල දර්ශකය දැකගන්න ඉහත රූපය මත කොටන්න.

Julie & Julia - කෑමක් නම් නෙවෙයි...

2010-07-05T08:32:00.000-07:00

අද මේ කියන්න යන්නෙ වෙනදට කමුබොමු අඩවියෙන් කියන විධියෙ කෑමක් හෝ කන්න හොඳ තැනක් ගැන නෙවෙයි.

අද කියන්න යන්නෙ කන්න බොන්න කැමති රස කෑම කලාව ගැනත් කැමැත්තක් තියෙන ඕනම කෙනෙක්ට බලන්න වටින චිත්‍රපටියක් ගැනයි. ඒ තමයි ජුලී සහ ජුලියා (Julie & Julia). මේක සත්‍ය සිදුවීම් හරහා නිර්මාණය වුණ චිත්‍රපටියක්. කෑම තරම්ම රසවත් නිසයි බයිස්කෝප් එකට වඩා මෙතන හොඳයි කියල හිතුණේ.

චිත්‍රපටියෙ යටිතල විස්තර බලන්න මෙතනින්. මම ඒ ගැන නොකියා චිත්‍රපටිය ගැන කියන්නම්.

මේකෙ කියවෙන්නෙ යුග දෙකක ජීවත් වෙන කෑම සහ ඉවීම සම්බන්ධව විශාල උනන්දුවක් තිබුණ කාන්තාවො දෙන්නෙක් ගැනයි. Julia Child හැටේ දශකයේ සහ ඊට පස්සෙ කාලෙදි ප්‍රංශ කෑම ඉවීම පිළිබඳව පොතක් ලියපු සහ ඒ ගැන උගන්වපු ඇමරිකානු කාන්තාවක්. Julie Powell කියන්නෙ අදටත් ජීවත්වෙන අර කියපු ජුලියාගෙ පොතේ තියෙන කෑම වට්ටෝරු හදමින් ඒ ගැන බ්ලොග් ලියපු කාන්තාවක්. චිත්‍රපටියෙදි මේ දෙන්නගෙ ජීවිතයේ විවිධ අවස්ථා ඡේදනය වෙමින් කතාව ගලාගෙන යනවා.

කතාව පුරාම තියෙන්නෙ ජුලී සහ ජුලියා තමන්ගෙ කෑම පිළිබඳ ලිවීම් ලෝකයට කියන්න යද්දි මුහුණ දෙන්න වෙන සිදුවීම් තමයි. ජුලියා තමන්ගෙ පොත ප්‍රකාශනය කරන්න යද්දිත් ජුලී තමන්ගෙ බ්ලොග් ලිවිල්ලෙදිත් මුහුණපාන සිදුවීම් සහ අන්තිමේ තමන්ගෙ අරමුණ කරා යන එක තමයි කතාවෙ තියෙන්නේ.

කෑම ගැන උනන්දු හෝ නැතිව හෝ මේක බලන්න වටින චිත්‍රපටියක්. මෙන්න මෙතනින් බාගන්න පුළුවන් HD මටිටමේ සුපිරි පිටපතක්. හැබැයි චිත්‍රපටියෙ පුරා පෙන්නන එක එක කෑම ගැන කෙල පෙර පෙර හිතන්න ගිහින් චිත්‍රපටිය බලන්න බැරි වුණා කියන්න එහෙම එපා හො‍ඳේ...

වේවැස්සෙන් තේ බොමු...

2010-06-22T09:39:00.000-07:00

මේ කියන්න යන තැන නම් ගොඩක් දෙනෙක්ට නිතර යන්න පුළුවන් තැනක් නෙවෙයි. නමුත් මෙතන ගැන කොතනක හරි සටහනක් තියෙන එක හොඳයි කියල හිතුණ නිසාත්, දවස් කීපයකට කලින් ආයෙත් වතාවක් මේ කියන තැනට යන්න ලැබුණ නිසාත් මේ ගැන ලියන්න හිතුණා.

මේක ඇත්තටම බදුල්ලෙ ඉඳන් පස්සරට යන පාරෙ කිලෝමීටර් 10ක් විතර ගියාම තියෙන වේවැස්ස කියන තේ වත්ත මගින් පාලනය වෙන තේ කෙලින්ම විකුණන තේ මධ්‍යස්ථානයක්. තේ කොල පැකට් මිලට ගන්න විතරක් නෙවෙයි. තේ බීල බලන්නත් මෙතනදි අවස්ථාවක් තියෙනවා. අන්තිමට ගිය වෙලේ රෝල් එකක් කන ගමන් බොන්න ලැබුණ කහට තේ එක කාලෙකින් මම බීපු හොඳම කහට එකක් කියල මට හොඳටම විශ්වාසයි. නිදහසේ ඉඳගෙන තේ බොන්න ලී වලින් හදපු පුංචි වේදිකාවකුත් තියෙනවා. ඈතට විහිදෙන තේ වතු යාය දිහා බලාගෙන තේ රසවිඳින්න මෙතනදි හොඳට පුළුවන්. (බර්ගර්ස් කිං වලින් බර්ගර් එකක් කද්දි ඒ සංස්කෘතියෙ පරිසරයක් වටේ තියෙනව වගේ වැඩක් නේද මේකත් කියල මට හිතුණ)

සාමාන්‍යයෙන් කඩේ තියෙන අපි වගේ කට්ටියට ගන්න පුළුවන් තේ වලට වඩා මේ තේ වල කහටත් රසයත් සෑහෙන්න වෙනස් සහ අළුත්.

මේ තැන ගැන මම දැනගත්තෙත් අවුරුද්දකට විතර කලින් තමයි. පස්සර ඉඳන් අපේ කාර්යාලයට රාජකාරියට එන යාළුවෙක් දවසක් කාර්යාලෙ තේ සංගමයට තේ පාර්සලයක් ගෙනත් දුන්න. ඒකෙන් හදාගෙන බීපු තේ අපි හැමෝටම වෙනස් විධියට දැණුන රස තේ වුණ නිසා මම ටිකක් හොයල බලද්දියි මේ තැන ගැන යාළුව මට කිව්වේ. ඉතිං මමත් එයාට කියල තේ පැකට් දෙකක් ගෙන්නගත්ත. ඒ දවස්වල නම් ග්රෑම් 500ක් රුපියල් 250යි. දැන් නම් 270ක් වෙනව. මම කඩේ තේ කීයද කියල නම් දන්නෙ නෑ. නමුත් මේ තේ කීප වතාවකදි තෑගි විධියට මගේ කොළඹ මිතුරන්ට දුන්නට පස්සෙ එයාලට අනුව තේ එකේ තත්ත්වය එක්ක මිළ සාධාරණ බව දැනගන්න ලැබුණ.

ඉතිං තව විස්තර කියන්න දෙයක් නෑ. ඔයාලත් බදුල්ල හරහා පස්සර, මොණරාගල බුත්තල වගේ පැත්තක යනවනම් මෙතනින් තේ එකක් බීල යන්න අමතක කරන්න එපා.

සව් කැඳ බොමුද .....

2010-05-23T09:56:00.000-07:00

ගොඩාක් කාලෙක ඉදන් මේ කැඳ ගැන ලියන්න හිතන් හිටියෙ,අද ඔන්න කැඳ පොට් එකකට ගිහිල්ලම අවිල්ලා ලියන්න ගත්තා.කැඳ බොනවනම් ,අනෙත් දෙවල් වගේ නෙවෙයි,නලියා දන්න තරමට ප්‍රසිද්ධ පොට් එකක් තියෙන්නේ කොළඹින් පිට. ඔය කියන කැඳ පොට් එක තියෙන්නේ බන්ඩාරගම.
හරියටම තැන කියනවනම් පානදුර හොරණ පාරේ,පානදුරේ ඉදන් බන්ඩාරගම යනකොට බන්ඩාරගම පාළමත් පැනලා පළමුවැනි පාර දෙපැත්තේ තියන වෙල් යාය ඉවර වෙන තැනම් තියේන්නේ පොට් එක.
මෙතන සව් කැඳ,කිතුල් පිටි කැඳ,මුං ඇට කැඳ,කොල කැඳ වගේ ගොඩාක් ජාති තියනවා.මම නම් කැමති මේකෙ සව් කැද එකට පුදුම රසක් තියේන්නේ,හවසට උණු උණුවේ සව් කැඳ එකක් ගැහුවම රැට කන්න ඕනේත් නැති තැරම්.
මේ පොට් එකෙ සව් කැඳ එක ගැන කියනවනම් ,මගෙ ජීවිතේටම කැඳ මෙච්චර රසද කියල දැනුනේ මෙතනින් කැඳ බීයුවට පස්සේ.මේ සව් කැද එකේ නියම රස පැණි වගේම ගෙදර හදනකොට සාමාන්‍යයෙන් නොදාන හබල පෙති දාල නියමටම තියනවා.
කැඳ විදුරුව කට ගාවට ගන්නකොට එන අමුර්තය වගේ සුවඳ ,එක්කම උණු උණුවේ කැඳ උගුරක් කටට ගන්නකොට දැනෙන රසය කියලා නිම කරන්න බෑ.කැදවල පෙගුන හබලපෙති හැපෙනකොට කැඳවල රසය දෙගුණ තෙගුණ වෙනවා.
සව් කැඳ එකේ ගාන රු:30/= ,මට හිත ගන්නවත් බැ එච්චර අඩුවට කොහොමද මෙච්චර හොද බීමක් දෙන්නේ කියලා.

මෙතන කැඳ වගෙම ,හවසට කන ගමේ ගොඩේ කැම ජාති ටිකකුත් අනිවර්යේන් තියනවා,අද තිබුනේ පුහුල් දොසියි,රොටියි ,කැඳ එකක් ගැහුවම එවා කන්න බඩේ ඉඩක් නැ.මම කැඳ එකක් ගහලා ගෙදර අයට පුහුල් දොසි ගෙනවා.
ඇත්තටම බන්ඩාරගම පැත්තේ යනවානම් අනිවර්යෙන්ම කැඳ එකක් බීලා බලන්න.නියමටම තියනවා.

පොල් ටොෆී

2010-05-18T06:04:00.000-07:00

අපේ සෙට්වෙන කට්ටියගෙ ට්‍රිප් එකට ගෙනියන්න කියල විශේෂ ඉල්ලීමක් අනුව අම්ම හදපු කැවිල්ලක් ගැන තමයි අද කියන්න යන්නේ. පොල් ටොෆි කියල තමයි අපි කියන්නෙ. මේව මම හිතන්නෙ නොකාපු කෙනෙක් නැති තරම්. ඒත් ඒ එක එක කොලිටි වල ඒව නිසා කාල තියෙන්නෙ එකම ජාතියද කියල ෂුවර් නැතිව ඇති. ඔන්න ඉතිං මම කාටත් හිතසුව පිණිස මේක හදන විධිය ගැන ලියන්න හිතුවා. මේවා හදාගන්න ඒ තරම් අමාරු නෑ. අවශ්‍ය වෙන්නෙත් බොහොම පොඩි දේවල් ටිකක්. පොඩි කිව්වෙ ඉතිං ලංකාවෙ නම් ලේසියෙන් හොයාගන්න පුළුවන් අපි කොහොමත් ගෙදර පාවිච්චි කරන ද්‍රව්‍ය නිසයි.

මුලින්ම පොල් ගාල තියාගන්න. සාමාන්‍යයෙන් ලොකු පොල් ගෙඩි 2කට සීනි ග්‍රෑම් 600ක් විතර ඇති වෙයි මගෙ හිතේ. ඒ වගේ ලොකු පොල් ගෙඩි දෙකකින් අඟල් 1 1/4 කෑලි 100ක් විතර කපාගන්න පුළුවන්

සීනි ටික වතුර හැඳි කීපයක් එක්ක ලිපේ තියන්න. ඒක උණු වෙද්දි මුලින්ම එනසල් කුඩු කරල ටිකක් එකතු කරන්න ඕන. ඊටත් පස්සෙ පොල් ටික දාල හොඳට කලවම් කරන්න ඕන. වතුර ගතිය යන්තම් තියෙද්දි වැනිල ටිකක් දානව සුවඳ වෙන්න. ආයෙත් කලවම් කරන්න ඕන ඇලෙන නොඇලෙන ගානට. කෑම වලට දාන පාට වලින් කැමති පාටක් දාගන්න පුළුවන්. අම්ම නම් දාන්නෙ රතු පාට තමයි. ඒක ඉතිං හැදුවම රෝස පාට වෙනවා. ඒකෙන් රසේ වෙනසක් නම් වෙන්නෙ නෑ. ලුණු බින්දුවක් දෙකක් දාගත්තත් කමක් නෑ කියලයි අම්ම කිව්වේ.

මේක මේ විධියට හැඳිගානකොට අර පදම කියන එක එද්දි, ඒ කියන්නෙ තැටියක අතුරගන්න පුළුවන් පදම එද්දි ලිපෙන් බාල ලී තැටියක අතුරගන්න ඕන. ටික වෙලාවක් හයි වෙන්න තියල කෑලි කපාගන්න පුළුවන්.

මේක අතිශය පැණි රස කෑමක්. ඒ නිසා පැණිරස කෑම සම්බන්ධව ප්‍රශ්ණ තියෙන අය නොකෑවට කමක් නෑ. එහෙම නෙවෙයි නම් ඉතිං බේදයක් නෑ.

පොල් ටොෆිය අවුරුදු කැවිල්ලක් විධියට අපේ ගෙදර හදනවා. ඒක මම දන්න කාලෙ ඉඳන් තියෙන දෙයක්. ඒ වගේම විශේෂ අවස්ථාවලදිත් ලේසියෙන් හදාගන්න පුළුවන්කම තියෙන කවදාවත් ඉතිරි නොවෙන කෑමක් තමයි පොල් ටොෆිය. තේ වලට සීනි නොදමා පොල් ටොෆියක් එක්ක එහෙම බොන්න පුළුවන්. ඔයාලත් වෙලාවක උත්සාහයක් අරන් බලන්න.

තලප

2010-05-06T09:17:00.000-07:00

කට්ටිය වැලි තලප ඕන තරම් කාල ඇති. කැන්ද කොලේ ඔතල දෙන හැලපත් කාල ඇති. ඒත් නිකංම නිකං තලප කාපු අය නම් හොයාගන්න ටිකක් අමාරුයි. අද අපේ තාත්ත හදපු තලප ගුලියක් ගිලින ගමන් කමුබොමු එක මතක් වෙලා මේ ගැන මම දන්න ටික හරි කියන්න ඕන කියල හිතුවා.

වැලි තලප කෙසේ වෙතත් හැලප සහ තලප දෙකම හදන්නෙ කුරක්කන් වලින්. හැලප නම් අපි ගන්නෙ කැවිල්ලක් විධියට වුණත් තලප නම් ඉස්සර ගම්වල මිනිස්සු කුරක්කන් වලින් හදාගත්තු ප්‍රධාන කෑමක්. ඒ කාලෙ හේන් ගොවිතැනේ මූලිකම බෝගයක්ලුනේ කුරක්කන් කියන්නේ. ගම් ගැන හේන් ගැන කියවපු හැම පොතකම වගේ කියන්නෙ හේනට කුරහන් ඉහිනවා කියලනේ. ඒ කියන්නෙ කුරක්කන් වලින් හදපු ආහාර ඒ දවස්වල (සමහර විට ඇතැම් පිටිසර ගම් වල තවමත්) ගැමියන්ගෙ මූලික ආහාර විධියට සලකලා තියෙනවා. ඒ අතරෙ තලප කියන්නෙ ලේසියෙන්ම හදාගන්න පුළුවන් ආහාරයක්.

මේ ගැන ලියන්න ඕන නිසා මම තාත්තගෙන් ඇහුවා කොහොමද හදන්නෙ කියල. වැඩි දෙයක් නෑ. කුරක්කන් පිටි වලට යන්තමින් වතුර එකතු කරල ඒක ලිපේ තියල ගුලි කරගන්න පුළුවන් ගානට එනකල් හැන්දකින් කලවම් කරමින් තම්බනව. ඒකට ලුණු ටිකකුත් දාගන්න ඕනලු. කොහොම හරි ගුලි කරගන්න පුළුවන් ගානට ආවම උණුවෙන්ම හැන්දයි අතයි පාවිච්චි කරල සාමාන්‍ය අඟල් 4ක විතර විෂ්කම්භයක් තියෙන ගුලි හදාගන්නව. මේව තැම්බිල ආවම තද දුඹුරු පාටයි. සාමාන්‍යයෙන් මනුස්සයෙක්ට මේ ගුලි දෙකක් ප්‍රමාණවත් කියලයි මට හිතෙන්නෙ.

තලප නිවෙනකල් තිබ්බොත් කන්න ටිකක් අමාරුයි. ඒ නිසා උණුවෙන් කන්න පුළුවන්නම් හොඳයි. තලප නිකං කන්නත් බෑ. හොඳට උකු තරලයත් වගේ හොද්දක් හදාගන්න ඕන. ගම්වල නමි මේකට හදන හොඳම හොද්ද තමයි කොල්ලු හොද්ද. හොද්ද කිව්වට මේක ඕන දේක හොඳට තැවරෙන ගොඩක් උකු එකක්. මේක රස කරගන්න ඉස්සර නම් දඩමස් පුංචි කෑලි වලට කපල දාල තියෙනවා. නිකං මස් කොල්ලු හොද්දක් වගේ. මම පුංචි කාලෙ අපේ නැන්ද හරක් මස් එකතු කරල හදල දුන්න කොල්ලු හොද්ද එක්ක මම තලප කාල තියෙනවා. ඒ වගේම තාත්ත බිබිලෙ වැඩ කරන කාලෙ ගේන දඩමස් දාලත් වරක් කොල්ලු හොද්ද හැදුව වගේ මතකයි. ඒ තමයි මම කාපු හොඳම තලප එක කියල මට තාමත් කියන්න පුළුවන්. දැන් අපේ තාත්ත නමි හැමදාම හොද්ද අනාගන්නවා. එක්කො දියර ගතිය වැඩියි. නැත්තං කුළුබඩු වැඩියි. (එයා පරිප්පු හැදුවොත් ඒකෙ පරිප්පු වලට වඩා තියෙන්නෙ උළුහාල්, අබ වගේ කුළුබඩු තමයි) මොනව වුණත් හරක් මස් හරි උම්බලකඩ හරි යහමින් දාල හොඳට තුනපහ එක්ක හදල ගන්න කොල්ලු හොද්ද තරම් තලපයත් එක්ක සෙට් වෙන වෙන දෙයක් නෑ.

තලප කෑමත් විශේෂයි ඇත්තටම. තලපය කන්නෙ අර ලොකු ගුලියෙන් ගිලින්න පුළුවන් පුංචි ගුලි හදල ඒක අර හොද්දෙ තවරගෙනයි. හැපිල්ලක් නෑ. හොඳට හොදි තවරගෙන ගිලින්නයි තියෙන්නේ. ඒ නිසාමයි හොද්ද උකු වීම වැදගත් වෙන්නේ. ඒ වුණත් තලප කෑමේ මේ වෙනස් විධිය නිසාම ‍ඇතැම් අයට තලප හරියන්නෙ නෑ. මම නම් අඩු තරමෙ එළවලු කැපිල්ලෙවත් වෙනසක් අපේක්ෂා කරන මනුස්සය හින්ද මේ වගේ වෙනස් කෑම රටාවක් සහිත තලපය පිහිගන්නෙ හරිම කැමැත්තෙන්.

අපේ ගෙදර රෑට බත් කෑමට මම කොමාව පනවල තියෙන නිසා ඉඳි ආප්ප, රොටි, පාන්, තෝසෙ වගේ කෑම එක්ක මාසෙකට වතාවක් දෙකක් තලපෙ වරදින්නෙ නෑ. මම දන්නෙ නෑ කී දෙනෙක්ට මේක බලල තලපය අත්හදා බලන්න හිතුනද කියල. උත්සාහයක් දරන්න බලන්න. මම හිතන්නෙ ගොඩක් දෙනා කැමති වෙයි.

පොට් දෙකක්

2010-04-14T20:12:00.000-07:00

පොට් එකක් දෙකක් දැනටත් ලියා දාලා තියෙනවා

මත්තටත් තවත් කියනට හිතේ ඇඳීලා

කොත්තු හට් එකෙයි කාලය ගත වෙන්නේ

එවුනත් මුචා කියා මා කවුරුත් අමතන්නේ

අද කියන්න යන්නේ පොට් දෙකක් ගැන.එකකින් ප්‍රධාන ආහාර වේල අනිත් එකෙන් සුළු ආහාර වේල්.ඔන්න මුලින්ම කියමුකෝ ප්‍රධාන ආහාර වේල.

ප්‍රධාන ආහාර වේල අපි කවුරුත් හඳුන්වන විදිහට සයිවර්.වෙජිටේරියන් ඩයල් වලට කියාපු පොට් එක.නම Chennai Vegetarian Restaurant.තියෙන්නේ කවුරුත් දන්න කියන වැල්ලවත්තේ ශක්ති ටියුෂන් ක්ලාස් එකෙන් මෙහා පැත්තේ තියෙන වැල්ලවත්තේ කෝවිලේ එහා පැත්තේ.වැල්ලවත්ත කෝවිලේ ප්‍රධාන ඇතුල්වීම තියෙන්නේ ඉස්සරහින් නෙමෙයි; පැත්තකින්.ඒකියන්නේ වෙනම පාරකින්.ඒ පාර එහා පැත්තේ තමයි මේ කියන තැන තියෙන්නේ.ගනං මිනුං ඒ කඩේ හැටියට හුඟක්ම ලාබයි.අපි සාමාන්‍යයෙන් රුපියල් 30/= කට වඩයක් කෑවටමෙතන හතලිහයි.හරිම රහයි, නෝමල් එකට වඩා උණුයි, ඒවෙලාවේ හදපුවා තමයි දෙන්නේ.ඒක නිසා ටිකක් වෙලා ඉන්නනං වෙනවා.තෝසේ එකක් 70/= යි.තියෙන්නේ නියමම පේපර් තෝසේ එකක්.මාරම රහයි.ඇඩි දුර විස්තර තව පාරක් කාලා ඇවිල්ලම කියන්නං.අනිත් එක අපි හුඟක් වෙලාවට කන කට්ටක් තමයි තෝසේ රහ දාට, හොදි රහ නැති එකයි.ඒකෙම අනිත් පැත්තයි.හැබැයි මෙතනනං එහෙම නෑ.දෙකම මාර ගතියට තියෙනවා.ඒ වගේම හරිම පිළිවෙලයි.ගෙදර ගෙනිහින් කනවානං නිකම්ම බෑග් වල දාලා දෙන්නේ නෑ.වෙනමම භාජන වල දාලා පිළිවෙලට දෙනවා.තවත් දෙයක් කියනවනංවාහනේකින් ගිහින් ගන්නවනං කඩේ ඇතුලේ රස්ති වෙන්න ඕන නෑ;ඕනම ටයිම් එහෙක කට්ටිය අපිට සලකන්න ෆුල් රේඩී.

ඔන්න දෙවනි එක මගේ ආදි කාලේ ඉඳන් ප්‍රියතම තැනක් වෙච්ච Family Baker Cool Corner.මේක තියෙන්නේ ගල්කිස්සේ.ගල්කිස්සේ කොමර්ෂල් බැංකුව ඉස්සරහින් බැහැලා ටිකක් කොළඹ පැත්තට එනකොට, එහෙමත් නැත්තං ගල්කිස්සේ ඕඩියන් ෆිල්ම් හෝල් එක ඉස්සරහින් බැහැලා ගාල්ල පැත්තට යනකොට (Star Dogs, Queens Cafe එහෙමත් පහු වෙනවා) තමයි පොට් එක තියෙන්නේ.හරියටම කිව්වොත් Lion Restaurant එක ඉස්සරහා.තැන නියමයි, පිරිසිදුයි, ගාන එහෙමත් පොකට් එකට හොඳයි.තියෙනවා ඕන ජාතියක්.Family Baker එකෙන් අලුත්ම ජාති වල Short eats වර්ග, Soup වර්ග, Noodles ඕන එකක්.Cool Corner එකෙන් Fruit Drinks සහ තවත් බීම ජාති සමග අයිස් ක්‍රීම්.බීම ජාති විදිහට Fruit Drinks ඇරුනම Faluda, Milk Shake ඕන එකක ගාන 130/= විතර.120/= ටත් තියෙනවා මොනවද මන්දා.Ice Cream ජාති නං විශේෂයි.සාම්ප්‍රදායික Vanilla, Chocolate, Strawberry, Fruit and Nut වගේ අයිස්ක්‍රීම් එකක් රුපියල් 50/=ක් 60/= විතර වෙන්නේ Topin එකකුත් එක්කම.Chocolate, Vanilla සහ කජු එකට තියෙන Triple Ice Cream එකට.ඒක 70/=.ඊට පස්සේ තියෙනවා වෙන වෙන ජාති.ඒ කිව්වේ ඒ ගොල්ලෝ එතන හදලා දෙන Ice Cream කොක්ටේල්ස් වගේ. Family Fruity, Grapes, Banana,Family Magic වගේ ජාති ගොඩක්.ඒවත් වෙන්නේ 130/=ක් 150/=ක් අතර ගානක්.ඔය ඔක්කොම ජාති හොඳයි.එහෙනං ඉතිං ගිහිල්ලා කාලා එන එකයි තියෙන්නේ!

කෑම

2010-04-03T22:47:00.000-07:00

මෙය මා වරක් පල කල ලිපියකි.එනමුදු එය වඩාත්ම ගැලපෙන්නේ මෙම බ්ලොගයට බැවින් මා එය මෙහි පලකරමි.පලමු වර කියවූ අය සමාව දෙන සේක්වා!

මගේ මරණය සහෝදරයට බීම වගේ,කෑම කියන්නේ මගේ ජීවිතයේ මාව ජීවත් කරවන ප්‍රධාන සාධක වලින් එකක්.ඉතිං කතාව පටන් ගමු.

මුලින්ම ප්‍රධාන ආහාරය වෙච්ච බත් වලින් පටන් ගමු.සමහරු බිරියානි කියලා කිව්වට හැමෝගෙම ව්‍යවහාරයේ බුරියානි කියන්නේ මගේ ආසම කෑමක්.බුරියානි කන්න ලංකාවේ තියෙන හොඳම තැන තමයි බුහාරි එක.බුහාරියෙන් බුරියානියක් නොකාපු කටක් හුඹස් කටක්.වැල්ලවත්තේ MARZ එකත් උපරිම විදිහ බුරියානියක් දෙනවා.ඒක තියෙන්නේ ඩෙල්මන් ඉස්පිරිතාලේ ඉස්සරහා.පීසා මඩුව හඳුන්වලා දීපු බිරිස්සාවත් හොඳ මට්ටමක තිබ්බට බුහාරියට ගහන්න බෑ.කෙන්ටකි මාමගෙ කඩේ නං ගන්න දෙයක් නෑ බුරියානි වල.ඕගොල්ලෝ ඔරිජිනල් බුරියානි රසවිඳින්න ආසානං එක තැනක් තියෙනවා.ගල්කිස්සේ හන්දියේ උසස් බාලිකාව ඉදිරිපිට.කඩේ නම නං මතක නෑ.ඒත් අපිට පුරුදු බුරියානි වලට වඩා ගොඩාක් වෙනස් ඒක.මෙලෝ රහක් නෑ.කෙහෙල් කොලේ ඔතපු බත,එහෙමත් නැත්තං ලම්ප්‍රයිස් කන්න නං කියාපු තැන තමයි බම්බලපිටියේ Sapid එක.ඔය ෆ්‍රයිඩ් රයිස්ම සමහරු නානාප්‍රකාර නං වලින් දෙනවනේ.Naasi Goreng Rice එකත් එහෙම තමයි.හැබැයි මාර රහයි.මම අහලා තියෙනවා නියම Naasi Goreng රහ තියෙන කඩයක් තියෙනවාලු පැපිලියානේ.ඕගොල්ලෝ වෙජිටේරියන් නං වෙජි බුරියානි තියෙනවා සරස්වතී ලොජ් එකේ බම්බලපිටියේ.පහසු මිලකට උපරිම රහක්.ඒකේ කඩල කරි එක දෙන්නේ බදාදට විතරලු.ඒක හින්දා බදාදට ගිහින් බලන්න.හැබැයි ඒ ඉස්සර;දැන් කොහොමද දන්නේ නෑ.එහෙමත් නැත්තං Queens Cafe එකෙන් ෆ්‍රයිඩ් රයිස් එකක් කන්න.උපරිම රහක් විඳින්න පුළුවන්.සද්ද බද්ද නැතුව,A/C එකේ වාඩි වෙලා,සුහද ශීලී සේවය මැද්දේ කෑමට 10%ක් ස'විස් චාජ් ගන්න බවත් මතක තියාගන්න හොඳේ.මම මේ කියලා තියෙන කඩ වලින් අඩුත් නැති වැඩිත් නැති මුදලකට උපරිම කොලිටියකින් ඕගොලොන්ට බත් ජාති කන්න පුළුවන්.බත් ගැන මෙතනින් නවත්තමු නේ.

ඕන්න ඊලඟ මාතෘකාව මස්.ලංකාවේ මිනිස්සු කන මස් ජාති එච්චරම නැති උනත් ඔය කොයිකත් කාලා බලන එක හොඳයි.මම දැනට මස් ජාති හතක් කාලා තියෙනවා.ඒවායින් ජාති තුනක් එක පාරයි මම කාලා තියෙන්නේ.එහෙම එක පාරක් කාලා තියෙන්නේ රහ බලන්න විතරයි.විඳින්න නෙමෙයි.අශ්ව මස් නං මෙලෝ රහක් නෑ.ඒකනං ඉතාලි කෑමක්.හා මස් නං ෂේප්.රහම මස් ජාතිය තමයි දඩ මස්.ඒක කන්න හම්බුනේ යාළුවෝ සෙට් එකක් එක්ක ගිය ට්‍රිප් එකකදී.අපිට වස්ගමුව වනෝද්‍යානෙට මාතලේ පැත්තෙන් තියෙන ප්‍රවේශයක දවල් කෑම ලැබුනේ.එතනින් තමයි අපිට මේ ගෝන මස් කන්න ලැබුනේ.මාර රහයි.ඔය දැනට තියෙන මස් ජාති වලින් වැඩකටම නැති මස් ජාතිය තමයි කුකුල් මස්.බාබකියු පාරක් දැම්මොත් හරි,ශවර්මා විදියට හරි ඇරෙන්න චිකන් කියන්නේ මෙලෝ රහක් නැති දෙයක්.පොදුවේ අපි අනුභව කරන රසම මස් ජාතිය තමයි එළු මස්.හරක් මස් සහ ඌරු මස් වල රහ නං තීරණය වෙන්නේ නං උයන කෙනා අනුව.ඔය ජාති දෙක නං මට දැනට තහනං.මම සුරයක් දාලා නේ ඉන්නේ.දැන් තියෙන මීට් බෝල්ස්,සොසේජස් ජාති නං කාලා වැඩක් නෑ.දැන් කිසිම රහක් වත් කොලිටියක් වත් නෑ.කනවමනං ඉතින් ටිකක් ගනන් වැඩි උනත් එලිෆන්ට් හවුස් තමයි.ඒත් දැනට කීල්ස් ලගේ විකුනන බේකන් එහෙමනං හොඳ මට්ටමක තියෙනවා.මස් ජාති ගැනත් කතා කලා ඇති වගේ නේද ?....

ඊට පස්සෙ ඉතිං අපි බොහෝමයකගෙ ප්‍රධාන රාත්‍රී ආහාරය ගැන කතා කරමු.මොනවද මුලින්ම හිතුනේ. . .කොත්තුයි තෝසෙයි නේද ? තෝසේ උපරිම කොලිටියකට කන්න නං ඉතිං දැනට තියෙන්නේ Greenlands තමයි.ඉස්සර කොල්ලුපිටියේ ඉන්ඩෝසිලෝන් එකෙත් හොඳට තිබ්බා.ඒත් දැන් එච්චර හරි නෑ.කොත්තු ජාතිත් ගොඩාක් තියෙනවානේ.හැබැයි ඕවැයින් ජාති ගොඩාක් කාලා වැඩක් නෑ.වෙජි කොත්තු,බිත්තර කොත්තු,මාලු කොත්තු,ඉඳිආප්ප කොත්තු එයින් ප්‍රධානයි.මොකද ඒවා කෑවට දැනෙන්නේ නෑ.චීස් කොත්තු වලනං කොලිටියක් තියෙනවා.ඒවගේම ඕනම කොත්තුවක් ගෙදර ගෙනල්ලා කනවනං නෙස්කැෆේ හෝ මයිලෝ කුඩු ටිකක් උඩින් හලාගෙන කාලා බලන්න.අමුතු රසයක් තියෙනවා.ඒක මම අත්හදාබලපු දෙයක්.හැබැයි වැඩිය දාන්න එපා.පෝඩ්ඩක් දැම්මම ඇතී වගේම සමහර තැන්වල කොත්තු කන්න අප්පිරියා වෙනවනේ.ඒවගේ වෙලාවට ළුුනු පෙත්තක් හරි ඇඹුල් කෙසෙල් ගෙඩියක් හරි එක්ක කාලා බලන්න.නියම රහ දැනෙන්න පටන් ගනීවි.කොත්තු කාලා ස්ප්‍රයිට් බොන්න පුරුදු වෙලා තියෙනවානං ස්ප්‍රයිට් බෝතලේට ලුණු චුට්ටක් දාගෙන බොන්න.කොත්තුවේ රහ දෙගුණ තෙගුණ වෙයි.කොත්තුවල උපරිම රහ තියෙන කඩනං ගොඩාක් නෑ.ඒත් කොටුව ස්ටේෂන් එක ඉස්සරහා මුස්ලිම් කඩේ,බොරලැස්ගමුවේ ෆැමිලි ෆුඩ් කැබින් වගේම ඔය කට්ටිය පොශ් වෙන්න කොත්තු කන පිලාවුස් එකත් හොඳයි.ඒවගේම KFC කොත්තුවෙත් නරකක් නෑ....මදිකම මිසක්.

ඉතිං ඊලඟට කතා කරන්නේ බඩට අඩුවෙනුත්,පොකට් එකට වැඩියෙනුත් දැනෙන කෑම ගැන.මුලින්ම කතා කරමු කට්ටිය පිස්සු හැදීගෙන කන පීසා.පීසා වල වෙනස් වෙනස් ඉමවල් අපි විසින් හොයාගෙන යන එක හොඳයි.ඒ කියන්නේ ආසියාතික මිනිස්සු කැමති ටිකක් දැවිල්ලට තියෙන පීසා හොයාගෙන යන එක..ඔය සාම්ප්‍රදායික බටහිර පීසා රසවිඳින්නේ නැතුවම.ඒ අතින් Dominoz යම් හොඳ මට්ටමක ඉන්නවා වගේම ඒ වෙනකල් වගේම මේ වෙනකලුත් ලංකාවේ පීසා වලට රජ කරං හිටපු පීසා මඩුවේ රෙසිපියෙනුත් පොඩ්ඩක් ඈතට ගිහින් තියෙනවා.එච්චර ජනප්‍රිය නොවුනත් Dominozලගේ මම අළුත් රසයක් අත්වින්දා.එහෙමත් නැත්තං ඉතින් එකෙන් පීසා කන එක තමයි හොඳ.ඊලඟ එක තමයි පිඟන් උඩ එන සබ්මැරීන්.රහයි තමයි.Queens Cafe එකෙන් හරි Dinemore එකෙන් හරි උපරිම රහක් විඳින්න පුළුවන් තමයි.ඒත් සබ්මැරීන් ජාති වල තියෙන චිකන් කිප්ලි නං කන්න එපා.කිසිම වැඩකට නෑ.ඊලඟට කියන බ'ගර් ඇමරිකාවට කොච්චර බඩ පිරෙව්වත් ලංකාවට නං එච්චර නැගලා යන්නේ නෑ.ඒත් මැක්ඩොනල්ඩ්ස්ලගේ බ'ගර් පරාසයම ගොඩාක් රස දෙන ඒවා.ඒත් ලාබෙට රහට බ'ගර් එකක් රසවිඳින්න නං කොම්පඤ්ඤවීදියේ බ'ගර් කිං එකට යන්න.මමත් තාම එතනින් එකපාරක් විතරයි කාලා තියෙන්නේ.ආපහු පාරක් යන්නයි හිතාගෙන ඉන්නේ.

ඊලඟට ඉතින් පොඩි පොඩි කෑම ගැන ලියමු.ඒ කිව්වේ මේ ෂෝට් ඊට්ස්,ඩෙස'ට්ස් සහ ඔය පොඩි පොඩි පැණි රස කෑම ජාති.ෂෝට් ඊට්ස් මම රසටම කාපු කඩේ තමයි කොළඹ Pagoda එක.ලෝක වෙලඳපොලට එහා පැත්තේ පාරේ ඇතුලට යනකොට තමයි Pagoda එක තියෙන්නේ.ඇත්තටම සුද්දගේ විදිහට රහට ශෝට් ඊට්ස් කන්න නං Pagoda යන්නම වෙනවා.එහෙමත් නැත්තං ඒකේ ශාඛාවක් වෙච්ච Green Cabin එකට යන්න ඕනේ.හැබැයි ඒකේනං ඇතුලත එච්චර සමීප බවක් නෑ.ඊලඟට ඉතින් ඩෙස'ට් ජාති.වටලප්පං කියද්දිම මතක්වෙන ගොඩක් කඩ තියෙනවා.කටුබැද්දේ රසවිමන,බම්බලපිටියේ මැජස්ටික් මම වටලප්පං රසටම කාපු කඩ දෙකක්.රසම පලතුරු සලාදයක් කන්න පුළුවන් බම්බලපිටියේ Banana Leaf එකෙන්.අළුත් මීකිරි කන්න හැමදාම තිස්සමහාරාමේ යන්න බැරි හින්දා මීකිරි රසම කඩයක් තියෙනවා කැස්බෑව නගරයේ.ඒක ගොඩාක් ප්‍රසිද්ධයි.කේක් ජාති රසවිඳින්න ආසානං යන්න වටින කඩයක් තමයි රත්මලානේ Meal Cart එක.පුදුම රහක් තියෙන කේක් ජාති ඒකේ තියෙනවා.පුඩිං ජාති,එහෙමත් නැත්තං Genuine Dessert ජාති ගැන කතා කරනවානං Mount Lavinia Hotel එකේ Chocolate Moose එක වගේම Upsidedown Pineapple Cake එක මාර රහයි.ඒ වගේම මාර ගනං.හැබැයි කන්න වටිනවා.ගෙදර හදලා කනවානං ඉතින් කැරමල් පුඩිං තමයි.දේශීය පැණිරහ කෑම වලින්,මම නං ආසම වැලිතලප වලට.අපේ පුත්තම්මා හදන වැලිතලප වලට පස්සේ රසම වැලිතලප කෑවේ,මගේ යාළුවෙක් වෙච්ච විසල්ගේ ගෙදරදී.

මෙතන කතා කරන්නේ අනංමනං කෑම ජාති ගැන.ඒ කිව්වේ තැනක් නොතැනක් නැති,රැයක් දවාලක් නැති ඒවා.මේක කියවන ඕගොල්ලෝ ඔක්කෝම වගේ කතරගම ගිහින් ඇතිනේ.ඉතින් ඔය කතරගම ගිහින් ඕගොල්ලෝ බොහෝදෙනෙක් රෑට කන්නේ ආප්ප බිත්තර ආප්පනේ.ඔය ආප්ප කඩ ගොඩ අස්සේ දර ලිපේ ආප්ප පුච්චන තැනක් තියෙනවා.මටත් හොයාගෙන යන්න පුළුවන්,ඒත් කියන්න තේරෙන්නෑ.ඒක හින්දා ලේක් හවුස් නිවාඩු නිකේතනයේ පරිපාලනයෙන් පාර අහන්න.ඒ තැන ආප්ප අමුතුම රහයි.හුඟාක් කිරි රහයි.වෙනසකටත් එක්ක ඊලඟ පාර එතනින් ඩයට් එකක් දාලා බලන්න.ඒවගේම ඉතිං තැනක් නොතැනක් නැතුව කන දෙයක් තමයි පලතුරු.ඒ අතර අඹ සහ අන්නාසි මුල්තැනක් ගන්නවා.පාඩං කරන දවස් වලට නින්ද නොයන්න නං සියඹලා කන එක හොඳයි.ඒවගේම තමයි කොළඹ හරියේ වැඩිය නැතත් නියමම පලතුරක් තමයි සීනි කැකිරි.ඒ වගේම තමයි ගඩුගුඩා,රඹුටන් සහ මැන්ගුස්.වාරෙට විතරක් උනත් මාර රහක් තියෙන්නේ.ලොවි ගැනයි අච්චාරු ජාති ගැනයි නං කියන්නේ නෑ.මලී අක්කා නියම රසබර ලිපියක් ලියලා තියෙනවනේ ඒ ගැන.

ඉතිං ලිපියත් ටිකාක් දිග වැඩි හින්දා අන්තිමට මගේ කතාවේ පොඩි සංෂිප්තයක් දෙන්නයි හදන්නේ.මේක මම ලිව්වේ මේ මම ආසම මාතෘකාවක් නිසාත්,මම වගේම ගොඩාක් කට්ටියත් කෑමට ආසා නිසාත්,සමහරු වැඩිපුර සල්ලි ගෙවලා රහ ගුණ නැති තැන් වලින් කන නිසාත්,මම කෑම සම්බන්ධයෙන් කරපු යම් යම් පරීක්ෂන එලියට දාන්න ඕන නිසාත් යන මූලික පරමාර්ථයෙන්.ඉතිං අන්තිම වශයෙන් කෑම ටිකක් රහට කන්න හොඳ තැන් ගැන කියනවානං. . . .Chinese Dragon Cafe - Mount Lavinia & Bambalapitiya,Meal Cart - Rathmalana,Buhari - Maradana,Green Lands - Bambalapitiya,Queens Cafe - Bambalapitiya & Mount Lavinia කියන ප්‍රධාන කඩ පහ ගොනු කරන්න පුළුවන්.ඒ වගේම මම ආසම කරන සිම්පල්ම ආහාර වට්ටෝරු ගැනත් සඳහනක් කලොත්. . . .සුදු බතුයි,නිවිතියි,කරවලයි..ඒවගේම කිරිකොසුයි,සුදු බතුයි,කරවලයි..එහෙමත් නැත්තං අන්නාසි උයලා සුදු බතුත් එක්ක..තව කියනවානං චිකනුයි සුදුබතුයි..තවත් කියනවානං රතුළුනු උයලා සුදු බතුත් එක්ක..වගේම අවසාන වශයෙන් හොඳට බැදලා ඊට පස්සේ මිරිස් වැඩිපුර දාලා උයපු මාලුත් එක්ක සැර පොල් සම්බෝලෙකුයි රතු කැකුළු බතුයි තිබ්බානං ලංකාවේ මහ රජ කමත් එපා කියන්න මම ලෑස්තියි! තව මේවා ගැන අදහස් සහ විස්තර තියෙනවානං මටයි අනිත් අයටයි දැනගන්නත් එක්ක ලියන්න.

මේක කියවපු උන්ට සසර ගමන අවසන් වන තෙක් මතු උපදින සෑම භවයකම කෑම බීමෙන් නං අඩු පාඩුවක් නොවේවා !

කොට්ටාවෙ කැසබා

2010-03-28T19:30:00.000-07:00

මේක ගැන ලියන්න කියල මරණෙ කාලෙකට කලින් කියල තිබුණ වුණාට කම්මැලිකම නිසා මේ ගැන ලියන එක කල් ගියා. කැසබා හෙවත් කැසබ්ලංකා හෙවත් Casablanca family restaurant එක තියෙන්නෙ කොට්ටාවෙ ඉඳන් පන්නිපිටිය පැත්තට ඇවිදගෙන එද්දි හැටන් නැෂනල් බැංකුව ගාව. අපි ඒකට කැසබා කියන්නෙ ආදරේට. ඒ තරමටම ඒක පහුගිය අවුරුදු දෙකක වගේ කාලය පුරා අපේ වෙරි වීම්, හිනා වීම් සහ බෙදාගැනීම් ගොඩකට මූලස්ථානය වුණා.

මට මුලින්ම කැසබා වලදි සෙට්වෙන්නෙ අපේ බෝමන්. එදා රවිත් හිටියට ඒ දවස්වල එයා පොඩි එකා නිසා එලියෙ ඉඳන් කතා කරල වෙන් වුණා. මා යි බෝයි සෙට් වුණා. එදා ඉඳල මේ වෙනකල් දහ දොලොස් වතාවක් හැම මාසෙකම වගේ අපි ඔතන සෙට් වෙනවා. ඒ සෙට් වෙන්නෙත් ජංජාලෙන් හමුවුණ මිතුරන් පිරිසක් විතරයි. බොහොම විට බෝමන්, ශිවන්ත, රවි සහ රාජි සමග මම සෙට් වුණත් මම නැති වෙලාවට උන් ටික තවත් උන් එක්ක සෙට් වෙනවා.

තැන නම් බොන්න හොඳයි. දෙවෙනි තට්ටුව වහලකුයි බාගෙට බැඳපු බිත්තියි තියෙන විවෘත තැනක්. පළවෙනි තට්ටුව හොඳට වායු සමීකරණය කරපු party hall එකක්. ඒ වුණාට අපි යන බොහොම වෙලාවලට ඕකෙ ඉන්නෙ ‍බොන්න ආපු අය විතරයි.

මෙතන සර්විස් එකත් සැලකිය යුතු තරමට හොඳයි. ගොඩක් අය නම් දැන් අපිව දන්නවත් වගේ. අපි බොහොම විට කෑම බීම දෙකම ගන්න නිසා සහ බොන්නෙ නැති අයත් ඉන්න නිසා බයිට් එකට ගොඩක් වෙලාවට රයිස් එකක් තමයි ගන්නේ. ඊට අමතරව battered onion එකත් අපේ ජනප්‍රිය බයිට් එකක්. ඇත්තටම මම ඒක ගැන දැනගත්තෙත් එතනින් තමයි.

සින්දු නම් කියන්න බෑ. ඒක දැන්වීම් මගින් තහනම් කරල තියෙනව. ඒ/සී නැති වෙලාවට පුළුවන් වුණාට ඒ/සී තියෙද්දි ඇතුලෙ සිගරට් බොන්න බෑ. ඒ/සී නෑ කියන්නෙ සෙනග නැති වෙලාවට මෙයාල ඒක ඕෆ් කරන නිසයි. ඒ වුණත් එලියෙ බැල්කනියට ගිහින් මත් ගතියත් එක්ක දරුණු කතාවක් දාගෙන පාරෙ වාහන බලමින් දුමක් දාන එක ඇතුලෙ ඉඳන් ඒක කරනවට වඩා හොඳයි.

ඔයාලත් ‍කොට්ටාව අවට සෙට් වෙනව නම් කැසබ්ලන්කා රෙස්ටුරන්ට් එක සෑහෙන්න හොඳ තැනක්.

ලඟදි ඉඳන් අපි නම් මෙතන සෙට් වෙන්නෙ කන්න විතරයි. මොකද බොන කට්ටිය ටික ටික කාර්ය බහුල වෙන්න අරන් නිසා. අපි ඉතිං සුපුරුදු ෆ්‍රයිඩ් රයිස් සමග කෙල පෙර පෙර ඩෙවිල්ඩ් චිකන් කන ගමන් පණ නැති වෙනකල් හිනා වෙල එනව දැන්.

වැදගත්ම දේ ඒක නෙවෙයි. මේ ගැන කියන එක නිකං ස්පෑම් කිරීමක් වෙයිද මන්දා. ඒ වුණාට බොන්න සෙට් වෙන තැනක් වෙනුවෙන් මේ වගේ ප්‍රමෝෂනල් වැඩක් කරපු පලවෙනි වතාව වෙන්නත් පුළුවන් නිසා මම මේ ලින්ක් එක දානවා. මේක අපේ කට්ටිය එකතු වෙලා අටවගත්ත අවකාශයේ ඇරඹුණු thread එකක්. අවකාශයේ කවියො ටික කැසබා ගැන කවි කියල තියෙන විධිය බලන්නකෝ...

හොඳ හොඳ සෙල්ලම් තියෙන්නෙ පස්සට වෙන්න හොඳේ...

කොහොමද පළතුරු බීම? අතිවිශිෂ්ඨයි කමුබොමු

2010-03-12T06:05:00.000-08:00

කොහොමද මේ දවස් වල රස්නේ,වෙලාවකට හිතෙනවා සහරාවෙද ජිවත් වෙන්නෙ කියලා.මේ දවස් රැට වොඩ්කා,ජින් වගේ දෙයකින් සෙට් වුනොත් උදේට බඩුම තමයි,ඇගම කරවල වෙලා තියෙන්නේ,උදේට කොල්ලුපිටිය ස්ටෙෂන් එක ගාව කඩෙන් තැඹිලි ගෙඩියක් උදේට ගැහුවාම තමයි ආයෙ පන ගහලා එන්නේ.

මේ දවස් වලට,දවල් පළතුරු බීමක් ලැබුනොත් අමුර්තය ලැබුනා වගේ නේද?
හැබැයි ප්‍රසිද්ධ පළතුරු බීම විකුණන තැන් වල ගනන් ඇහුවාම විජලනය වැඩි වෙලා මැරෙණවා.Roots වල ගන්න ගැන කතා කරලා වැඩක් නැනේ කස්ටිය දන්නවානේ ගනන්.Queen's Cafe එකේ දෙහි යුෂ එක රු:90/=,පානදුර Juice World එකේ නාරං එකක් රු:80/= යි.උගුරු 3ක් බිව්වාම ඉවරයි.හැබැයි ඔය ලොකු ලොකු තැන් වල නැවුම් පළතුරු කියුවට ගොඩාක් එවා තියෙන්නේ ශීතකරනයේ.ගෙදර හදනවා වගේ qulity එකක් එන්නේත් නෑ.මගේ පුද්ගලික මතය නම් ඔය තැන් වල ගනන් වැඩි ලංකාව වගේ රටකට.

මෙන්න එකට නියම තැන,තැන කියුවට තැන් තුන හතරක් තියනවා.පළතුරු කපලා කරලා ඒ වෙලාවෙම ජුස් හදලා දේන්නේ.Fresh ද කියලා අහන්න දෙයක් නැ.ටිකක් වෙලා බලාගෙන හිටියාම තෙරෙනවා,මේ ජොයින්ට් එකට එන්නේ පුදුම සෙනගක්,මේ කඩ ටික තියෙන්නේ කොටුව ස්ටෙශන් එක ඉස්සරහා,ගුවන් මගි පාලම පටන් ගන්න තැන පේමන්ට් එකේ.පින්තූරේ පෙනවනෙ ගනන් ටික. හරිම අඩුයි.පිටට පෙමනුමට මදි වුනට මේ පොඩි කඩේ ඇතුලට ගියම තෙරෙනවා පිරිසිදුයි කියලා.
මදි නොකියන්න බොන්න පුලුවන් ලොකු විදුරුවකට ජුස් එක දෙන්නේ.අසොකා ග්ලාස් කියලා කියන්න ඒ විදුරුවට,අපේ වයසක කස්ටියනම් අහලා ඇති.මෙතන අලිගැට පේර,දිවුල්,පැණි දොඩම්... ඕනම ජුස් එකක් රු:30/= යි,ඇඹුල් දොඩම් විතරක් රු:25/= යි.ගාන අඩු වුනාට Qulity එකේ නම් කිසිම අඩුවක් නෑ.නියම රසයි,ගෙදර හදනවා වගේමයි.මොකද ශීතකරනයේ දාන්නේ නැතුව අයිස් කැට විතරක් දාල දෙන නිසා නියම Fresh ගතිය තියනවා.

අනෙක තමයි මේකේ ජුස් හදන විදිහ මාර ආතල්.ටක් ගාල විදුරුවක් ගන්නවා.අයිස් ලොකු කැටයක් අතට අරගෙන ලොකු හැන්දකින් පාරවල් දෙකක් ගහනවා,මුලු කඩේම පොඩි පොඩි අයිස් කැලි විසිරෙනවා සමහර වෙලවට.දොඩම් ගෙඩිය දෙකට කපලා,එක බැයක් අරන් විදුරුවේ දාරේ තියලා මිරිකනවා දකිනකොට හිතෙන්නේ විදුරුව කැඩිලා යයි කියලා.සිනි මික්ස් කරපු වතුර දාලා යාරේ දෙසැරයක් දාලා දෙනවා, නියමයි.මේ වැඩේ යන්නේ One Man Show එකක්.අලිගැට පේර් හදන විදිය ටිකක වෙනස්,එකත් බලන්න් ඉන්න අසයි.

මේ ජොයින්ට් එක ගොඩාක් අය දන්නවා,ඕනම කෙනෙකුට බය නැතුව සහතික වෙන්න පුලුවන් තැනැක්.

ලොකු ලොකු තැන් වල වගේ වටපිටාව නිදහස් නැති උනාට,මෙතන ජුස් නම් නියමයි.

බීර හෙවත් බියර්

2010-03-08T19:45:00.000-08:00

බියර් බියර් බියර්... කතා කරන්න සුන්දර මාතෘකාවක්. ඒවුනාට කූල් නැති බියර් එකක් බොනවා කියන්නේ නම් මහ එපා කරපු වැඩ වලින් එකක්. බියර් සාමාන්‍යයෙන් 4% සිට 8% දක්වා ඇල්කොහොල් ප්‍රතිශතයක් අඩංගුවෙන පානයක් කිව්වොත් නිවැරදියි. මම පානයක් කියලා කිව්වෙ සාමාන්‍යයෙන් බියර් ලිකර් එකක් විදිහට සලකන්නෙ නැති නිසා. ඒ කියන්නෙ කාට හරි බියර් විතරක් තියෙන බාර් එකක් දාන්න ඕනි නම් ඒකට වෙනම බලපත්‍රයක් වුනත් ගන්න බැරිකමක් නෑ..

වැඩියත්ම මම මේ සෙට්වුනේ බියර් හදන හැටි ගැන පොඩ්ඩක් කියන්න. (මේක කලින් පෝස්ට් එක වගේ වමනෙ යන එකක් නොවේවා කියලා ප්‍රාර්ථනා කරනවා.)බියර් හදනවා කියන එක කසිප්පු පෙරනවා වගේ ගෙදර ඉඳන් කරන්න බැරි හින්දා මේක එක අතකට කියන එක තේරුමකුත් නෑ වගේ ඒත් ඉතිං දැනගත්තොත් හොඳයිනෙ. ඒ නිසා කියන්නම්.

උපකරණ ඇරුණාම බියර් හදන්න මූලිකව බාර්ලි, යීස්ට් හා බීර මල් යොදාගන්නවා. මේ තුනම හොයාගත්තත් අපිට අවශ්‍ය තත්ව ලබා දෙන්න ගියාම බර ගාණක් යන හින්දා බියර් එකක් බාර් එකෙන් බොන එක අපේ පොකට් එකට හොඳයි.

මුලින්ම අපි බාර්ලි හොඳට වතුරෙන් පොඟවලා පැලවෙන්න තියන්න ඕනි.මේ මිශ්‍රණයට නිෂ්පාදනයේදී කියන්නේ මෝල්ටීන් කියලා. මේ මෝල්ටීන්වල තියෙන බාර්ලි පැලවෙන වේගය වැඩිකරන්න ගිබරලීන් පාවිච්චි කරනවා. (ගිබරලින් කියන්නේ ශාක හෝමෝනයක් මේක ඔය කෘෂි කඩවලනම් ගන්නත් තියෙනවා ගිබරලින් වලින් ශාක වර්ධන වේගය වැඩි කරනවා) මේමෝල්ටීන් ටිකක් කල් තිබ්බට පස්සෙ ගානට පැලවීගෙන එන බාර්ලි ඇට මිශ්‍රණයට අපි නිෂ්පාදනයේදී කියන්නෙ මෝල්ට් කියලා.මේ මෝල්ට් ඊට පස්සෙ හොඳට වේලනවා. බියර්වල රසයත් වර්ණයත් ලැබෙන්න මේ මෝල්ට් වේලන එක මූලික හේතුවක් වෙනවා කිව්වොත් හරියටම හරි.

ඊළඟ පියවර තමයි මේ වේලපු මෝල්ට් වතුරෙන් හොඳට අඹරන එක ඇඹරීමෙන් පස්සෙ එන ඒ මිශ්‍රණයට කියන්නෙ වර්ට්ස් කියලා. මෙහෙම හදපු වර්ට්ස් වලට හෝප් කියලා මල් වර්ගයක් එකතු කරනවා. ඔන්න ඔතනින් තමයි බියර් වලට ආවේණික තිත්ත රසය එන්නෙ. තිත්ත නැත්නම් ඉතිං බියර් නෙමෙයි නිසා මම හිතන්නෙ බියර් වල අනන්‍යතාවය තියෙන්නෙ මේ ක්‍රියාවලිය මත.අන්තිමට මේ බියර් මල් දාපු වර්ට්ස් හොඳට නටවලා යීස්ට් එකතුකරලා වාතය අයින් කරපු ලොකු සිලින්ඩර්වල දාලා දවස් 2-5 අතර පැසෙන්න දීලා පස්සෙ ඒ පැසුන මිශ්‍රණය පැස්ටරීකරණය කරලා පෙරලා ගත්තාම බොන්න පුළුවන් තත්වයේ තියෙනවලු.

හැබැයි ඉතින් මෙච්චර දවස් ගාණක් හදන බියර් එක හදන බියර් එක බොන්න යන්නෙ පැය දෙකකටත් අඩු කාලයක්නෙ..! මොනා කරන්නද ඉතිං බියර්නෙ...

ආයි හමුවෙමු......!

හොට් ඩෝග්ස් නං ඉතිං

2010-03-07T23:21:00.000-08:00

මම මේ කාලෙකින් ඇවිල්ල කියන්න යන්නේ උණු බල්ලෝ ගැන.එහෙමත් නැත්තං ඔය සබ්මැරීන් ලංකාවට ෆිට් වෙන්න කලින් හැම එකාම කාපු තාමත් බහුලව කැවෙන හොට් ඩෝග්ස් ගැන.හොට් ඩෝග්ස් වලට ලංකාවේ ප්‍රසිද්ධ ගොඩක් නම් ඒකාලේ තිබ්බත්.දැන් ඒවා හුඟක් නෑ.තාමත් තියෙන්නේ කීල්ස් තමයි.ඒකත් හැමතැනම නෑ.විශේෂ තැනක විතරයි තියෙන්නේ.කීල්ස් ලගේ ජම්බෝ හොට් ඩෝස් එක කොච්චර රහ උනත් ඒක දැන් කාලෙට නං එච්චර සෙට් වෙන්නේ නැති ගතියක් තමයි මට හිතුනේ.

ඒත් ඔන්න දැන් අලුතෙන් ඇවිත් තියෙනවා "ස්ටාර් ඩෝග්ස්" කියලා කඩයක්.මේක අලුත් කිව්වට අලුත්ම නෑ.මේක මෙච්චර කල් තිබ්බේ ක්‍රෙස්කැට් එකේ.ඒත් දැන් ගල්කිස්සේ අලුතෙන් වෙනමම පටන් ගන්නයි යන්නේ.ඒක නං ඇත්තටම එල.

මේක තියෙන්නේ ගල්කිස්සේ "ක්වීන්ස් කැෆේ" එක ඉස්සරහා.රහයි වගේම බඩත් පිරෙනවා.සබ්මැරීන් එහෙකට හොඳ ආදේශකයක්.ඕනම විදිහකට ගන්නත් තියෙනවා.ඕනම විදිහකට කිව්වේ,මස් කන්නෙ නැති කට්ටියට උනත් වෙජි හොට් ඩෝග් එකක් එතනින් ගන්න පුලුවන්.ඒ වගේම අපි කැමති ජාතියකින් ටොපින්ස් ඒගොල්ලෝ ගාව තියෙනවා.උදාහරණෙකට චීස්, චිලී සෝස් වගේම කැමති විදිහක ෆිලින්ස්. . ..උදාහරණෙකට මම එදා ගත්තේ මැසඩෝනියන් මීට් ෆිල් කරපු එකක්.ඒ අතින් මේ කඩේ අති විශිෂ්ඨයි.රුපියල් 150 ඉඳන් රුපියල් 250 අතර ගානකට හොඳ හොට් ඩෝග් එකක් ගන්න පුලුවන්.ඊට වඩා අඩුවටත් නැතුවම නෙවෙයි.

ඒ වගේ තවත් හොට් ඩෝග් වලට ප්‍රසිද්ධ තැනක් තමයි "ජිග්සෝ".ඒක නං කඩයක් නෙමෙයි ලොරියක්.ඒකක් මම දන්න තරමින් තියෙනවා ගල්කිස්සේ.හවස හතරේ විතර ඉඳන් පාක් කරලා තියෙනවා.දෙපාරක් විතර කාලා තිබ්බට පාරේ ඉඳන් කාපු නිසා ෆොටෝ එකක් ගන්න නං බැරි උනා ස්ටාර් ඩෝග්ස් වල වගේ.ඔන්න එහෙනන් මම ඔත්තුවක් දුන්නා.සමහරවිට ඕගොල්ලෝ දන්නවත් ඇති.ආහාර පිරි දිවියකට සුබ පැතුම්!

තක්කලි සලාදයක්

2010-03-05T02:47:00.000-08:00

"මගේ ජීවිතය" ගානේ.

ඇත්තටම කෑම බීම ගැන අභිරුචියකින් කතා කිරීමම කෑමට බීමට කරන ගෞරවයක්!

මේ සැරේ මරණෙ ට "සලාදයක්" ඉල්ලුවනෙ. සලාද කිව්වම ඉතින් නොයෙක් සලාද තියනවා. කෑමට ගතහැකි ඕනෑම දෙයකින් කෑමට හැකි සලාදයක් සාදා ගතහැකියි. ගොඩක් වෙලාවට සලාද වලට යොදා ගන්නෙ අමු දේවල්. සලාදයක් හදාගන්න බැරි කෙනෙක් මේ බ්ලොග් අවකාශයෙ නැති බව විශ්වාසයි.

මේ කියන්න යන්නේ " තක්කලි සලාදයක් " සාදා ගන්නා ආකාරයයි. කෑම පිඟානක් රසවත්, ගුණවත්, වර්ණවත් කරවන ආකාරයෙන්, ඕනෑම කෙනෙකුට පහසුවෙන් ඉක්මනින් හදාගන්න පුළුවන් දෙයක් තමයි තක්කලි සලාද.

අවශ්‍ය ද්‍රව්‍ය:

හොඳින් වර්ණවත්, නොතැලුණු තක්කාලි ගෙඩි කීපයක්.
බී ලූනු
සලාද කොළ
අමු මිරිස් කරල් කිහිපයක්
ලුණු කුඩු
ගම්මිරිස් කුඩු
දෙහි යුෂ ස්වල්පයක්

හදන්නෙ මෙහෙමයි

තක්කාලි, පොතු ඇරගත් බී ලූනු, සලාද කොළ, අමු මිරිස් සෝදාගන්න. මුලින්ම සලාද කොළ ටික සලාදය ' වඩවන ' දීසියේ තැන්පත් කරගන්න තමන් කැමති ආකාරයකට. මේ කොළ කපන්න කොටන්න යන්නෙපා. ඒකෙ ප්‍රියමනාප බව රැකෙන්නෙ කොළ ටික ජීවී බවින් පිරී තියන විටයි. මේවට ලුණු කුඩු ටිකක්, දෙහි යුෂ ටිකක් තැවරුවට කමක් නෑ. මොකද මේ සලාද කොළ ලස්සන වුණාට ගොටුකොළ තරම් රස නෑ මටනම්. නිකන්ම කෑවොත් බුලත් කොළ කනව වගෙ කහට රසයි.

මීළඟට බී ලූනු, තක්කලි රවුම් ආකාරයට පෙති කපාගන්න. ( මෙහෙම කීවට ඒ විදියටම කපන්න කියල නියමයක් නෑ:D ඒත් මේ වෘත්තාකාර හැඩ තුළ ආකර්ශණීය බවක් තියනවා. ඒක ආරාධනාත්මකයි! සිත් ගන්නා සලාදයක් කෑම රුචියට ආරාධනයක් වගෙයි )

දැන් මේ කපාගත් බී ලූනු, තක්කාලි තමන් කැමති ආකාරයකට අර සලාද කොළ මත අතුර ගන්න. ඒ මත සිහින්ව ලියාගත් අමු මිරිස් කැබලිද තමන්ට රිසි ලෙස අතුරා ගන්න. මේ සියල්ලට උඩින් දෙහි යුෂ, ලුණු කුඩු, ගම්මිරිස් කුඩු ඉස, ලුණු ඇඹුල් බලා ආහාරය සඳහා කෑම මේසයට තබන්න.

ප. ලි.
( තවත් රසවත්, ගුණවත් තමන් කැමති දේ එකතු කර සලාදය පොහොසත් කරගන්න. එක් එක් ද්‍රව්‍යයට අදාළ රසය, වර්ණය, වයනය (පෙනුම) ඒ ලෙසම දිස් වන ආකාරයට සලාදය සකස් කරගත්තොත් වටිනවා )

කනවනම් ඕනි දෙයක්..

2010-03-01T23:47:00.000-08:00

         උද්භිද විද්‍යාඥයින්ගේ ගණනය කිරීම් අනුව මිහිතලය මත ශාක වර්ග 350000ක් පමණ ඇත. මින් ශාක වර්ග 75000ක් පමණම අපගේ ආහාරය සඳහා සුදුසුය. නමුත් මිනිසා‍ ආහාරය සඳහා භාවිතා කරන්නේ ඉන් තුන්දහසක් පමණි. මේ ප්‍රවේශය අප රාමු කරගත් අහාර රාමුවෙන් පිටපැනීමට පොඩි උත්සාහයක් දැරීමටය.
           අර්ධ, වියලි හෝ ශුෂ්ක දේශගුණයක් තුල හොඳින් වැඩෙන "මැරෝමා බෝංචි" ප්‍රෝටීන් බහුල ආහාරයකි. මෙහි සෝයා බෝංචි වලට සමාන ප්‍රෝටීන අගයක් පවතින අතර රටකජු වලට සමාන කැලරි අගයක් පවතී. මෙම මැරෝමා බෝංචිවල මද තලා බැදගත් විට කජුමද මෙන් රසවත් බව මගේ විදෙස් මිත්‍රයෙක් වරක් මට පැවසුවා මතකය. එසේම ‍මැරෝමා අලද ව්‍යාංජනයක් ලෙස පිලියෙල කරගත හැක.
           1885 දී වින්සන් ‍හෝල්ට් විසින් "why not eat insects" යන ග්‍රන්ථය සම්පාදනය කරමින් බටර්වලින් තෙම්පරාදුකල පණුවන් හා හම්බෙල්ලන් සුප් එංගලන්තයේ ජනප්‍රිය කිරීම‍ට උත්සාහ කලත් පසුව එය අසාර්ථක විය.
          වොෂිංටන් නුවර ආහාර පණුවන් හා පළඟැටියන් යෙදූ ආහාර අලෙවියට ඇති අතර කැලිෆෝර්නියාවේ කීටගොවිපෙලවල්වලින් සතියකට දෙවරක් මේ සඳහා පණූවන් හා පළඟැටියන් ලබාදීම සිදුකරයි. එමෙන්ම ගෙඹි කකුල් බටර් වලින් බැද ගම්මිරිස් හා තක්කාලි සෝස් සමග අනුභවයද ඇමරිකාවේ ප්‍රචලිතය. වසරකට ඇමරිකාවට ගෙඹිකකුල් ටොන් අටදහසක් පමණ ආනයනය කරයි. ප්‍රංශයේද මෙය ජනප්‍රිය ආහාරයක් වන අතර ප්‍රංශය වසරකට ටොන් අටදහසක් පමණ ආනයනය කරයි.
අපිටනම් ඇහුවත් වමනෙ යන්න එන කෘමින් සහ පණුවන්ද අප්‍රිකානු රටවල, තායිලන්තය හා පිලිපීනයේ ඈත අතීතයේ සිට ජනප්‍රිය ආහාරයකි. පණුවන් සහ කුරුමිණියන් වර්ග තුන්දහසකට ආසන්න ප්‍රමාණයක් මිනිසා විසින් ආහාරයට ගනී. තෙලෙන් බදින ලද දිග අඬු සහිත කුරුමිණියන් මෙන්ම රැහැයියන්, වේයන්, පළඟැටියන්, දළඹුවන් ප්‍රසිද්ද ආහාර අතර මුල්තැන ගනී. කුරුමිබා ගෙඩියක ඇස්ස කපා ඒ තුලට ලුණු, ගම්මිරිස්, රතුළූණු සමග කඳන් පණුවන් දමා පැහෙන්නට දී සාදා ගන්නා පානයද කැමරුන්හි අමුත්තන් සඳහා ඔවුන් පිලියෙල කරන ආහාර අතර ප්‍රමුඛ ස්ථානය ගනී.
          ලෝක මන්දපෝෂණය තුරන් කිරීමට විශාල මෙහෙයක් මෙම ආහාර තුලින් සිදුකරගත හැකි මෙන්ම මේ තුලින් වෙනත් ආදායම් මාර්ග ඇතිවූ අවස්ථාද ඇත. වරක් දකුණු‍ කොරියාවේ වසංගතයක් ලෙස කුඹුරුවල බෝවුන "මෙඩුගි" නම් තණකොලපෙත්තන්ගෙන් එරට රසවත් ජනප්‍රිය ආහාරයක් නිෂ්පාදනය වීම නිසා ගොවිමහතුන්ට අතිරේක ආදායම් මාර්ගයක්ද විවෘත වුනි.
          කෘමින්ගේ බෝවීම ඉතා ඉහල අනුපාතයක් ගන්නා නිසාත් ආහාර හිඟතාවය පිළිඹඳ ගැටළුවක් පැන නොනගින අතර උදාහරණයක් ලෙස ගෙමැස්සන්ගේ ප්‍රජනන අනුපාතය මිලියන 550ද වේයන් දිනකට බිත්තර 6500 ක් පමණ දමනු ලැබීම දැක්විය හැක.
         ඉතින් මේ බලකිරීමක් නෙමෙයි සංස්කෘතිය කියලා අහවල් එකකට කොටුනොවී පෝෂණය ගැන මූලික කරලා ‍‍භෝජන චර්යාවන් පුරුදු කරගත්තොත් නම් අපිට මේ ගැටළු ඇතිවෙන එකක් නැතිවෙයි.
                නැවත හමුවෙමු.......!

කිරි තේ

2010-03-01T05:48:00.000-08:00

මේක ලිව්වේ පොපී

මගේ මරණයෙ 'ම'ගෙ ආරාධනාවක් නිසයි මම මේ ලිපිය ලියන්න පටන් ගත්තෙ.තේ වලට පරසිඳු ලංකාවෙ රසට තේකක් හදාගන්න බැරි නම් දුක් වෙන්න ඕනි.

නිකම් තේ නෙමෙයි 'කිරි'තේකක් හරියට හදාගන්න විදියයි මම කියන්න යන්නෙ.'කිරි'තේ කියලා කිව්වම මගෙ මතකෙට එන්නෙ හරියට ලැජ්ජා හිතෙන කතාවක්.හැබැයි මෙතනට ඒකෙන් වැඩක් නැති නිසා ආයෙ තේකටම බහිමුකො. තේකක් රස වෙන එකේ ලොකුම රහස තමා කහට.නියම පාට කහට නෙමේ නියම රහ කහට.

හරි හමන් තේ කොළ ජාතියකින් ටිකක් සැරට වැක්කෙරුවම තමා කිරි තේක හරියට එන්නෙ කිරි පිටි ජාතිය නම් කැටි නොගැසෙන එකක් වෙනව නම් වඩා හොඳයි. මොකද බාගෙට නිවුණු වතුරින් හදන තේ වලටත්,කිරි ගොටුවෙ අඟලක් ගනකමට කැටි ගැහුනු කිරි ටික තේකෙ ඔබාගෙන දියකරන වැඩේටත් මම නම් එච්චර ආසා නෑ.(ඒත් වෙළඳ නාම කියන එක හරි නැහැ නෙ).

ඉතින් කොහොම හරි කිරි පිටි ටිකයි,තේ කොළයි සූදානම් කර ගත්තා කියමුකො.තව ඕනෙ තේ ගොට්ටක්(රෙදි වලින් මහපු),ප්ලාස්ටික් කිරි ගොට්ටක්(පොඩි1ක්,තේක පෙරන්න)උණු වතුර සහ කූඹි නැති සීනි.(තේකෙ උඩ කූඹි ඔලු,කකුල් පාවෙන එක හරිම අප්‍රසන්නයි)

පියවර

තේ ගොටුවට තේ කොළ තේ හැන්දකින්1ක් දාන්න.
කෝප්පයකට කිරි පිටි ,පිරවූ මේස හැඳි 1 1/2 හෝ,තේ හැඳි වලින් නම් 3ක් පමණ දාන්න.
එයටම සීනි,පිරවූ තේ හැඳි 1 1/2 පමණ දමන්න.(සීනි මදි නම් පස්සෙ දා ගන්න පුලුවන්නෙ.වැඩි උනොත් තේකම එපා වෙනව.)
වෙන කෝප්පයකට තමන්ට තේක ඕනෙ ප්‍රමාණයටවඩා ටිකක් අඩුවෙන් කහට වත් කර ගන්න.මුලින් තේ කොළ දාලා සූදානම් කරගත්ත තේ ගොට්ට මැද්දෙන් උණු වතුර දාලා තේ ගොටුව දෙපාරක් විතර ඔබලා ගත්තම හොඳ පාටට එනව.(මතක තියාගන්න අපි බොන ප්ලේන් ටී වල පාටට වඩා සෑහෙන්න තද පාට විය යුතුයි)
ඊට පස්සෙ ඔය කහට එක අර කිරි පිටි,සීනි තියෙන කෝප්පෙට දාලා හොඳින් හැඳි ගා,ගොටුවෙන් පෙරා උණුවෙන් පානය කරන්න.

පෙලක් පිරිමි පාර්ශවයෙ ඇත්තො තේකක් හදාගන්න වත් දන්නෙ නැහැ නෙ.ඉතිං සරලවම කිව්වා.

මම නම් ගෙදර අයට මේ ටිකේ පොවන්නෙ අයිස් තේ.රස්නෙයි නෙ.කහට වීදුරුවක් හදා ගන්න ඕනෙ ප්ලේන් ටී ගානට ටිකක් වැඩියෙන් කහට දාල(කිරි දාන්නෙ නෑ.).ඕකටම දෙහි බෑයක් මිරිකුවම කහට ගතිය තේරෙන්නෙ නෑ.සීනි තේ හැඳි2ක් විතර දාන්න.ඊට පස්සෙ හොඳ...ට සීතල කරලා බොන්න. නැත්නම් වීදුරුවකට අයිස් කැට පුරවල ඕක උඩින් වක්කරන් බොන්න.හරිම නැවුම්.ඩිල්මා වල ටී බෑග් තියෙනව,අඹ රස,කරදමුංගු,බ්‍රැන්ඩි('ම'ට හොඳා ඒක),මොරොක්කන් මින්ට් රස. ඕනෙ එකකින් හැදුවහැකි අයිස් තේ.

ලිපිය අවසන් කරන්නම් ලංකාවෙ හදන තේ වර්ගයක් ගැන කියලා.දන්නවද සිල්වර් ටිප්ස් කියලා තේ කොළ ජාතියක් තියනව,තේ රිකිල්ලක උඩින්ම එන රිදී පාට දලු3 නෙලලා,විශේෂ ක්‍රමයකින් වේලලා හදන්නෙ.කිලෝ1ක් අඩුම රු.40000/-විතර වෙනවා ලු.ආසයි කෝප්පයක් රහ බලන්න!

ඡායාරුප 1 මෙතනින්
ඡායාරුප 2 මෙතනින්

බයිට්

2010-02-26T03:33:00.000-08:00

අපේ මලී ලිව්වා වගේ බොනකොට කන ඒවා හදා ගන්න හැටි නම් මට ලියන්න තේරෙන්නේ නැහැ. හැබැයි බොනකොට කන නිසා වැරදියට ලිව්වත් එච්චරම අවුලක් නැහැ, හොඳට බීල ඉන්න වෙලාවට දර කෑල්ලක් උනත් හපන්න බැරි කමක් නැති නිසා.

වෙන රට වල අයට කෙසේ වෙතත් අපේ ලංකාවේ බොන අයට නම් බොන්න දෙයක් වගේම බයිට් එකත් හරිම වැදගත්. බොන්න ජාති කොච්චර තිබ්බත් , මිශ්‍ර කරන්න මොකුත් නැති උනත් බයිට් එකට නම් මොනා හරි නැත්නම් බීලා හමාරයි තමා. සෝඩා, කොකා කෝලා මොකුත් නැත්නම් ඇල්වතුර එක්ක හරි බොයි . ඇල් වතුරත් නැත්නම් නිකම්ම හරි බීලා දායි ඒත් හපන්න බයිට් එකක් නැත්නම් ඒකට නම් විසඳුමක් නැහැ.

මේ පින්තූර වල තියෙනවා වගේ ජාති බයිට් එකට ගන්න ලැබෙන අවස්ථා නම් හරිම විරලයි. ගොඩක් වෙලාවට අපේ බයිට් එක වෙන්නේ නම් රුපියල් දෙකේ වඩේ සහ කඩල කාරයාගේ ටේස්ට් කඩල එක. ඔය ඇරෙන්න රටකජු, මුරුක්කු, බැදපු මඤ්ඤෝක්කා පෙති වගේ ඒවා තමා සුලබවම ගැනෙන්නේ.

එක පාරක් බැදපු කරවිල කෑවත් අධික තිත්ත නිසා ඒක හරිගියේ නැහැ. කඩල කාරය ගාව මොකද්ද කරපු සුදුළුණු ජාතියක් තිබ්බත් තාම මම නම් ඒක අත් හදා බලලා නැහැ. ගල් අරක්කු එක්ක ළුණුයි උම්බලකඩයි යනවා කියලා බ්ලොග් එකක කවුද කියලා තිබ්බ. කනකොටනම් ඒක නියමයි ඒත් පහුවදා උදේට ළුණූ රස උගුරට එනකොටනම් එපා වෙනවා. හැබැයි උම්බලකඩ නම් නියමයි.

අපේ අයියා කෙනෙක් ඉන්නවා බෝධිසත්වයෙක් (කාලක් ගහන කෙනා - කාලකන්නියා, බාගයක් ගහන කෙනා භාග්‍යවන්තයා, බෝතලයක් ගහන කෙනා බෝධිසත්වයා ඊට වඩා බොන අයට කියන්න නම් නැහැ මොකෝ එහෙම අය වැඩි කල ජීවත් වෙන්නේ නැති නිසා) මිනිහා දවසක් කියනවා එක පාරක් බොන්න ගිහින් බයිට් එකට එක වඩයයිලු තිබ්බේ අන්තිමට වඩේ එකේ පරිප්පුඇට වෙන් කරල කට්ටියට සම සමව බෙදලා ඒක එක්ක කිව්වා බිව්වේ. ඒ කියන්නේ එච්චර බොන කෙනෙක්ට උනත් බයිට් නැත්නම් බොන්න අමාරුයි කියන එක තමා.

හැබැයි මේක ගොඩක්ම ලංකාවේ අය අතර තියෙන දෙයක්ලු. වෙන රටවල් වලනම් බොනකොට කන සිරිතක් නැහැ කියලා තමා ඔය රට ගිය ඇත්තෝ කියන්නේ. (මන් නම් ඔය වෙන රටවල වෙන දේවල් ගැන දන්නේ නැහැ) හැබැයි එහෙ ගිය අයත් මෙහෙ ඇවිත් බොන කොට නම් බයිට් හොයනවා.

මම කාලා තියෙන බයිට් ජාති වලින් වඩාත්ම මතකයේ රැඳුනු එක තමා ලෙමන් ජින් එක්ක කාපු ඇපල් අච්චාරුව. ලුණු ගම්මිරිස් කුඩු දාපු කොල පාට ඇපල් එක ලෙමන් ජින් එකත් එක්ක නැගලා ගියා නියමෙට. ඒ ඇරෙන්න SSC එකේ Hot Buttered Cuttlefish එක, දෙහිවල ඉම්පාලා එකේ Devil Chicken එක, දෙහිවල මහරගම පාරේ තියෙන Al Bite එකෙන් ගත්ත Chicken එකක්. එකේ නම නම් මතක නැහැ මොනා හරි Pepper කතාවක් තියෙන එකක්. ඒක නම් නියමයි. ඉඳලා හිටලා බයිට් එකට ගන්න විශේෂ දෙයක් ඇරුනම නිතරම කැවෙන්නේ එකම ජාති ටික තමා.

බිත්තර රොටී, බිත්තර ආප්ප, රෝස් පාන් වගේ ඒවාත් සමහර වෙලාවට බයිට් එකට ගැනෙනවා. එක පාරක් රඹුටන්නුත් කෑවා. සමහර අය නම් රාබුත් කනවලු ඒත් මන් නම් හිතන්නේ නැහැ රාබු හොඳ ඇති කියලා. හැබැයි ලුණු ගම්මිරිස් කුඩු දාපු පිපිඤ්ඤා නම් හොඳයි. කවුදෝ කිව්වා අරක්කු එක්ක ඉදිච්ච ගස් ලබු නියමයි කියලා. සුප් කැට, රා තැබෑරුමේ තියෙන ලුණු කුඩු ටිකත් බයිට් එකට වෙලාවේ හැටියට ඇති. ඔය මේ අස්සේ මන් කාපු සවුත්තුම බයිට් එක තමා ගම්පහ තානායමෙන් කාපු බැදපු මාලු එක. ඒක කාලා මට පහුවදා දවසම ඇඳේ ඉන්න උනා බඩේ අමාරුව හැදිලා. එදායින් පස්සේ නම් ඒ පැත්තවත් බැලුවේ නැහැ

ඡායාරූප 1 මෙතනින්
ඡායාරූප 2 මෙතනින්

මත්පැන් බීම ශරීර සෞඛ්‍යයට අහිතකරයි.
බීමත්ව රිය පැදවීමෙන් වලකින්න.

වොඩ්කා

2010-02-18T22:58:00.000-08:00

මන් බොන්න ආසම බීම මොකද්ද කියලා කවුරු හරි ඇහුවොත්, ආයි කතා දෙකක් නැහැ මගේ උත්තරේ වෙන්නේ Absolut Mandarin Vodka කියන එක තමයි. ඒ තරමටම මන් ඒක බොන්න කැමතියි. මන් බීල තියෙන රසම බීම ඒක කියලා මන් හිතන්නේ. සමහර අය වොඩ්කා බොන්න එච්චර කැමති නැහැ මොකද පහුවදාට මුළු ඇඟේම තියෙන වතුර ටික වාෂ්ප වෙලා වගේ දැනෙන නිසා. ඒ කතාව නම් ඇත්ත. හේතුව නම් මාත් හරියටම දන්නේ නැහැ වොඩ්කා බිව්වම පහුවදාට මුළු ඇඟම වේලිලා වගේ දැනෙනවා.

මේ පින්තූරේ තියෙන ඒවායින් Raspberry, Ruby Red, Apeach, Mandarin, Vodka සහ රූපේ නැති Mango මන් බීලා තියෙනවා. ඕවායින් හොඳම එක තමා Mandarin සවුත්තුම එක තමා Mango. ඒක නම් ගන්න දෙයක් නැහැ පුදුම අමාරුවකින් බිව්වේ. ඒ තරම් අප්සෙට්. අනික් ජාති බොන්න හිතාගෙන ඉන්නවා. තාම බොන්න හම්බ වෙලා නම් නැහැ මේවා මෙහෙ වෙළඳ පොලෙන් අරන් බොනවා කියන එක නම් හීනයක්. Absolut ඇරෙන්න 42 Below කියලා එකකත් රස දෙකක් තුනක් බීලා තියෙනවා. ඒවායින් 42 BELOW - Feijoa කියන එක නම් නියමයි.

මෙහේ තියෙන වොඩ්කා ජාති Mendis Rusalka Vodka, Petroff Vodka, White Russian Vodka, Smirnoff Vodka, Smirnoff Apple වලින් නම් මන් බීල තියෙන්නේ Smirnoff Vodka විතරයි. අනික්වා බීලා නැහැ. Smirnoff Apple එක, එක පාරක් ටිකක් බිව්වා. රසනම් වරදක් නැහැ ටිකක් පැනි රසයි . මෙහෙ 1800/= ක් කියලා ගාන නම් කිව්වේ මට ෂුවර් නැහැ ගාන නම් හරිද කියලා හැබැයි 1800/= නම් බිව්වට පාඩු නැහැ වගේ.

වොඩ්කා බොන්න හොඳම Orange Juice එක්ක කියලා තමා කියන්නේ. එක පාරක Galle Face Hotel එකේදි බිව්වා Orange Juice එක්ක, පුදුම රසක් තිබ්බේ 50ml කියලා කිව්වට 25ml ක් වත් දාලා තිබ්බද මන්දා මොකො මන් බීපු ප්‍රමානේ හැටියට 50ml එහෙම තිබ්බනම් දවස් දෙකක් විතර මන් එකේ වැටිලා ඉන්න ඕනේ (බිල ගෙව්වේ මන් එහෙම නෙමෙයි). Vodka & Red Bull බොනවා කියලා කියනවා. ඒකත් කරලා බලන්න ලොකු ආසවක් තියෙනවා. තාම නම් බැරි උනා. වැඩි පුරම ඉතින් පෙවෙන්නේ සුපුරුදු කොකා කෝලා එක්ක තමා. අපේ LG ට පුළුවන් වෙයි වොඩ්කා බොන්න හොඳ ටිකක් Recipes දාන්න. (එක ලිපියයි ඊට පස්සේ දැක්කෙත් නැහැ)

ඡායාරූපය1 මෙතනින්
ඡායාරූපය2 මෙතනින්

(කරුණාකර බීමත්ව රිය පැදවීමෙන් වලකින්න)
(මත්පැන් පානය කිරීම ශරීර සෞඛ්‍යයට හිතකර නැත)

කලූගේ පපඩං හොද්ද

2010-02-16T07:27:00.000-08:00

මේක අද අපේ කාර්යාලෙ සිද්ධ වුණ කතාවක්. කෑමට සම්බන්ධ නිසා ලියන්න හිතුණ.

අපේ කාර්යාලෙ ඉන්නව කා.කා.ස. මහත්තයෙක් කලූ කියල. එයාගෙ ඇත්ත නම නං ධර්මදාස. ඒ වුණාට එයාගෙ දත් ටික ඇරෙන්න සර්වාංගෙම හොඳටම කළු නිසා කට්ටිය ආදරේටත් එක්ක කියන්නෙ කලූ කියලා. එයත් ඒ නමට කැමතියි. එයාට වයස දැන් 54යි. ලබන අවුරුද්දෙ විශ්‍රාම යන්නයි ඉන්නෙ.

කලූ කියවන්න මාර දස්සයි. ඒ කියන්නෙ එයාගෙ කතා සෙට් එකක් තියෙනවා. එයාට වැඩක් නැති වෙලේක අහන්න කට්ටිය ඉන්නව නං ස්ටාට් කලොත් නවත්තගන්න අමාරුයි.

අද එයා කියල දුන්න පපඩං හොද්ද හදන හැටි. මට හරියටම මතක නෑ. ඒ වුණාට දාන්නං කට්ටියටම ටෙස්ට් කරන්න.

අවශ්‍ය ද්‍රව්‍ය -

පපඩම් සෑහෙන ප්‍රමාණයක් (ඉන්න කට්ටියට සෑහෙන්න)

ළූණු, අමු මිරිස්, කරපිංචා, රම්පෙ, උළු හාල් වගේ හොද්දක් හදන්න ඕන කරන කුළු බඩු.

ගා ගත්තු පොල්...

සාදන ක්‍රමය -

කොරන්න කියල ඒ තරම් දෙයක් නෑ. මුලින් පපඩං ටික කැමති හැඩේකට කපාගෙන බැදගන්න. ඒක අරන් තියලා සාමාන්‍ය කිරි හොද්දක් හදන විධියට අනිත් තලමනා සහ පොල් කිරි භාවිතයෙන් හොද්දක් හදාගන්න. හොද්ද ලිපෙන් බාන අවස්ථාවට කිට්ටු වෙනකොට බැදගත්තු පපඩං ටික ඒකට දාල මදක් කලවං කරගන්න. දැන් පපඩං හොද්ද සූදානම් !

මේක ඇහුවම අපිට මුලින් හොඳටම හිනාගියා. මේක හරියට අර ඇණ සුප් වගේ එකක් වෙන්න ඇති කියලා. ඒ වගේම සාමාන්‍යයෙන් පපඩං වලට වතුර වැටුණම පෙ‍ඟෙන නිසා මේක හරියන්නෙ නැති බව තමයි අපේ සූපවේදී කාන්තාවො සෙට් එක නම් කිව්වෙ. ඒ වුණාට කලූ නම් පුන පුනා කිව්වෙ මේක පෙ‍ඟෙන්නෙ නෑ කියලයි. හැමදාම කන පපඩං වලට වඩා වෙනස් විධියට කන්න පුළුවන් කියලයි.

අපේ කාන්තාවො නම් මේක විශ්වාස කලේම නෑ. ඒ වුණාට හැමදාම කන විධියටම හැමදාම කන්න කැමති නැති මම නම් මේක හොඳ අදහසක් කියලයි හිතුවෙ. මොකද හිතන්නෙ කට්ටිය?

පින්තූරෙ මෙතනින් - http://diyatha.com/web/pinthura/images/foods/foods.htm

කානිවල් අයිස් කිරිං පාල ;-)

2010-02-09T08:27:00.000-08:00

මේකෙ හරි නම Carnival Ice cream parlour හො‍ඳේ. තියෙන්නෙ අයිස් ක්‍රීම් විතරමයි. ඇත්තම කිව්වොත් මම ලංකාවෙ මෙහෙම එකක් තියෙනවද කියලවත් දැනං හිටියෙ නෑ. (හික්.. මම නොදන්න ගොඩක් තැන් ලංකාවෙ තියෙනව තමයි ඉතිං) ඒ වුණත් මගේ සුන්දරී :පී නම් කාලෙක ඉඳන් මෙතනට යන්න ඕන කියල නහයෙන් අඬ අඬ හිටිය. එයා කිව්වෙ ඉස්සර යාළුවො එක්ක මෙතනට ඇවිත් අයිස් ක්‍රීම් කාල තියෙනව කියලයි. ඒ කියපු විධියට මම හිතුවෙ මේක නිකං පේමන්ට් එකක් අයිනෙ තියෙන ටිකක් සිරා මොබයිල් කඩයක් වගේ එකක් වෙන්න ඇති කියලයි. (අපේ එක්කෙනාගෙ යාළුවො ගැන මම දන්නෙ නැද්ද)

ඉතිං ඔන්න සති දෙකකට කලින් මම කොලොම්පුර ආපු වෙලාවෙ අපි දෙන්නගෙ ව(යි)ල්(ඩ්) ටුවර් එක දැම්මා. ලිබර්ටියෙන් ඇවටර් බලල කොල්ලුපිටිය හන්දියෙ ඉඳන් ගාළු පාර දිගේ ටික දුරක් පයින් ඇවිත් ජාතික ඉතිරි කිරීමේ බැංකුව පාස් කරනකල්ම කානිවල් කියල මම හිතාගෙන හිටපු පරිසරයක් තිබුණෙ නෑ. ඒ වුණාට ඒතනින්ම මාවත් ඇදගෙන ඇතුලට වෙන්න (ලොකු Car park එකක් එක්ක) තියෙන ටොප් තැනකට මාව අරන් ගියානෙ අනේ මෙයා.

මේක නියම තත්ත්වයේ තැනක්. ඉඩකඩ හොඳට තියෙනවා. කට්ටියත් යහමින් ඉන්නවා. හැබැයි තියෙන්නෙ නා නා ප්‍රකාර අයිස් ක්‍රීම් විතරයි. මෙනු එකකින් අපට ඕන කරන එක තෝරගන්න පුළුවන්. ඇත්තම කියනවනම් ඩොටේ මම මෙතුවක් කාලෙකට අයිස් ක්‍රීම් කියල කාල තිබුණෙ කප් වල නැත්තං ලීටර් ගණං දෙන ඒව ඔය මගුල් ගෙවල් මල ගෙවල් පාටි වගේ සෙට් වුණාම තමයි. රෙස්ටුරන්ට් එකකින් ලන්ච් ගන්නව වගේ අයිස් ක්‍රීම් කන්න විතරක් වෙන් වුණ තැනක් තිබීම සහ තෝරගන්න තිබුණ විවිධත්වය නිසා මම ටිකක් පුදුමත් වුණා.

මට ඒ තේරීම් ගැන අවබෝධයක් නොතිබුණ නිසා පෙම්බරී (හිටපු ගමන් ගෙම්බරී) හොයල හොයල කටටයි පොකට් එකටයි දෙකටම හරියන එකක් තෝරගත්තා. ඒ වුණත් ඒක කද්දි තමයි තේරුණෙ ඒ ප්‍රමාණය සෑහෙන්න වැඩියි වගේ කියල. සාමාන්‍යයෙන් මම නම් බත් කනව වගේ අයිස් ක්‍රීම් කන්නෙ නැති වුණාට එතන හිටපු බොහොම දෙනෙක් එහෙම තමයි කෑවේ. ඒ වුණාට ඉතිරි කලේ නම් නෑ. හිමීට හිමීට දෙන්නම ඔක්කොම කෑව.

ඔන්න ඕකයි කානිවල් අයිස් ක්‍රීම් පිළිබඳ මගේ අත්දැකීම. මෙතන හරියට නිරීක්ෂණය කරන්න නම් වුණේ නෑ. දැකපු දේවල් අනුවයි මේක ලිව්වෙ. මොනව වුණත් අයිස් ක්‍රීම් කන්න ඕන නම් ගිහින් බලන්න වටින තැනක්.

View Larger Map

මැප් එකේ තැන නෑ. ඒ වුණාට ඔය NSB එක ගාවමයි තැන. හොයාගන්න අමාරු නෑ. තවත් පැහැදිලිව ඕන නම් මෙතනට යන්නකෝ.

බගර් නම් Burger's King තමා .!

2010-02-07T08:32:00.000-08:00

නිකන් පාරේ යනකොට බලාගෙන ගියත් ගිහින් මොනවා හරි කන්න හිතෙන පොට් එකක තමයි Burger's King කියන්නේ.මට මතකයි මමත් මුලින්ම කොළඹ බස් එකෙ තනියම අපු කාලේ මේතන ඉස්සරහින් යනකොට හිත හිත යනවා මෙතනින් කන්නම ඕනෙ කියලා.මේ කඩෙන් වැඩි කොටසක් පේමන්ට් එකෙ පවත්වාගෙන ගියාට ටිකක් හවස් වෙනකොට මෙතනට පොඩි පොරවල් වගේම බෙන්ස් කාර් ,ප්‍රාඩෝ වලින් ලොකු ලොකු කස්ටියත් බහිනවා.ලොකු පොඩි බේද නැතුව හැමෝම මෙතන කැමක් පේමන්ට් එකෙ ඉදන් රස බලන දර්ශනය දකින කෙනෙකුට කටට කෙළ වුනන්නෙ නැතුවනම් ඉන්න එකක් නම් නෑ .

මෙතනින් මම දැනට කාලා තියේන්නේ චිකන් Burger යි(රු:100/= ),සබ්මැරිනුයි(රු: 270/=) විතරයි.නියම රස මම මෙතන දකින විශේෂත්වය තමයි මෙතන බගර් ව්ලටයි සබා වලටයි දාන චිකන් වල අමුතුම ශ්‍රි ලංකන් කැම වල තියන රස තියනවා,ග්‍රේවී ගතියත් වැඩි, සබා එකේ තියන සොස් සහ චීස් දැවටිච්ච චිකන් මතක් වෙනකොට කටට කෙළ උනනවා.මැලේ විධියේ පේමන් එකේ ඉදන් එතනට නිතරම එන පොරවල් එක්ක සබා එකක බගර් එකක රස බලනකොට අමුතුම කික් එකක් තියෙන්නේ.රැ8න් පස්සේ වගේ පාරෙ වහන අඩු වෙලවට නම් මරු.එතන ඉදන් පොඩි ෂොට් එකකුත් දාගන්න තිබුනනම් කියලා මගෙ යලුවො සෙට් එකත් එක්ක එතන කන හැම වෙලවෙම කියවෙනවා.මොකද මරණේගේ අදහස?

මම බොරුනම් කියන්නෙ කොළඹ පැත්තේ ආපු වෙලාවට මෙතනට ගිහින් විනාඩියක් බලාගෙන එන්න,හැබැයි යනවානම් හවස 5න් පස්සේ යන්න, Burger's King පටන් ගන්නේ හවස පහෙන් පස්සේ.
Burger's King යනවනම් කොටුව පැත්තේ ඉදන් එනවනම්,කොම්පඤ්ඤවිදියට ඇවිත් මැලේ විධියේ
කෙරවලටම අවාම පෙනෙයි.කොල්ලුපිටිය පැත්තේ ඉදන් එනවන්ම් කොම්පඤ්ඤවිදියට ඇවිත් මැලේ විධියට
හරවන තැනම තියෙන්නේ.මැලේ විධියට අවිත් ඔන කෙනෙක්ගෙන් ඇහුවාම කියයි.

View Larger Map

No Reservations

2010-02-02T21:33:00.000-08:00

කෑම බීම ගැන අනන්ත අප්‍රමාණ රූපවාහිනී වැඩසටහන් අපි දැකල තියෙනව. සමහර වැඩසටහන් වල කෑම බීම හදන හැටි කියල දෙනව. සමහර වැඩසටහන් වලදි වැඩසටහන ඉදිරිපත් කරන්නා තැන් තැන් වලට ගිහින් කෑම රස විඳින ගමන් ඒ කෑම ගැන යම් යම් විස්තර කියල දෙනව. ලංකාවෙ රූපවාහිනී නාලිකා වලට වඩා පිටරට නාලිකා වල ( ට්‍රැවල් ඇන්ඩ් ලිවින්ග් වගේ ) මේ වගේ වැඩසටහන් බහුලයි. මේ වගේ වැඩසටහන් ජනප්‍රිය වෙන්න එක දෙයක් අත්‍යවශ්‍යයි. හුඟදෙනෙක් හිතයි රස කෑම කියල. නමුත් මගේ අදහස වෙනස්. මම කියන්නෙ මේ වගේ වැඩසටහනක ජනප්‍රියත්වය රැඳිල තියෙන්නෙ වැඩසටහන ඉදිරිපත් කරන්න අතේ කියන එකයි මගේ අදහස. මම වැඩි විස්තර කියවන්නෙ නැතුව දෙන්නම් උදාහරණයක්. මේක මම කැමතිම වැඩසටහනක්. කෑමක් බීමක් හදන විදියක් ගැන මේකෙ වැඩි විස්තරයක් නැති වුණත් මේක බලන්න වටින වැඩසටහනක්. මොකද මේ වැඩසටහන කරල තියෙන්නෙ ලංකාව ගැන.

තෙප්පිලි කරවල හා සෙට් වීම

2010-02-02T05:27:00.000-08:00

හැමෝම ලියලා මම විතරක් කිසිම දෙයක් මෙහේ ලියලා නෑ. ඒකට හේතු වෙන ප්‍රධානම තමයි මට හරියන එකම කෑමක් වත් ඔයාලට සෙට් වෙන්නේ නැති එක. මම මිරිස් කන්න අකැමැතියි. ඒත් ඉතින් මෙහේ යන එන අය අස්ප ගානට මිරිස් කන උදවිය නිසා ලියන්නත් බයයි මට.
අනික මම දන්න බීමෙදි අපි මේ වගේ බයිට් පාවිච්චි කරන්නේ බොහොම අඩුවෙන්. ඔලිව් ගෙඩියක්, රට කජු, කජු, ක්‍රැකර්ස්, හැම් හා චීස් වගේම බ්‍රෙඩ් ටාට් වර්ග තමයි හුගක් භාවිතා වෙන්නේ.
කාලයක් තිස්සේ ඉඳන්ම මගේ බීම එක්ක සෙට් වෙන බයිට් එක වෙන්නේ බැටළු චීස් හෝ හැම් තමයි. වැඩිපුරම මම බොන්නෙ වයින් නිසා රසවල් ගැලපෙනවාත් වැඩි. (ඒත් මට තේරෙනවා ලංකාවේ බෝතලේ ගන්න අමාරුවෙන් සල්ලි හොයාගන්න අපි මේව කන්න ගියොත් ජීවිතෙටම එක දවසක් තමයි බොන්න වෙන්නේ. බඩු මිලේ හැටියට.
අනික මම ලංකාවට ආවම බොන්න සෙට් වෙන්නේ නෑ වැඩියම. සෙට් උනත් අපේ අක්කා හා මගේ නෑයො සමග නිසා එයාල යන එන තැන් වලින් තමයි මාත් මම කාල බීල තියෙන්නේ. ඒ හැම වෙලාවෙම ඉස්සෝ, පොකිරිස්සෝ,කකුළුවෝ නම් වරදින්නේ නෑ. ඒත් මේව මට ගැලපෙන විදියට හදලා දෙන එකත් ටිකක් කරදරයක් ඒ තැන්වල වැඩ කරන අයට.

අපේ අයියා (එරික් බෝයිගේ තාත්තා) බොන්න ගියාම හදන බයිට් එකක් තමයි තෙප්පිලි කරවල (වැව් මාළු වේලලා) තෙල්දාල හදන එක. ( මම ඉතින් බොහොම අමාරුවෙන් ඒකෙන් කෑලි කිහිපයක් කාගන්නවා හෙට මැරුනත් අද රසනේ කියල හිතාගෙන.)

පින්තූරේ ගත්තේ මෙතනින්http://farm3.static.flickr.com/2414/1585324857_3f2648c1cc.jpg

එයා කරන විදිය තමයි මේ ලියන්නේ.
          කරවල පොඩි කෑලි වලට කපලා හෝදලා වතුර අයින් කරලා ගන්නවා. ඉට පස්සේ පෑන් එකකට ඔයිල් දාලා ඒක රත් කරලා කපාගත් අමු මිරිස් හා කරවල දානවා. ඒව තද ගින්දරේ තියෙනව ප්‍රයි වෙන්න. ඒකට (එයා අපි කවුරුත් නැත්නම් චොප් කරපු මිරිස් දානවා. )ඒ අතර ලූනු කොල ( onion leaves ) කපලා කරවල එක හොදටම ප්‍රයි උනාම ඒකට දානවා. (ලුනු නම් දාන්නේ නෑ)තක්කාලි ගෙඩි කිහිපයකුත් දානවා. මේක වියලි විදියට තමයි තියෙන්න ඕනෙ. අයියා ඒක හදපුවම හරිම රසකට තියෙනවා. ( මම නම් කරවල උයන්නේ නෑ ඒත් උයලා දුන්නම මම තමයි වැඩියම කන්නේ )

   බීම කෙසේ වෙතත් මේකට නම් පුදුම ආසාවක් තියෙන්නේ. මතක විදියට මේක හදන්න අයියා ඉගෙන ගත්තේ ඉස්සර අපි තලවිල පල්ලි ගියාම එහේ තිබුනු බාර් එකකින්. එතන මේ විදිහට තෙප්පිලි බයිටි එක   හදල තිබුණා කෑමට. මම අදටත් ලංකාවෙදි ඔය වගේ කෑම දැකල තියෙන්නෙත් ඒ පැත්තේ තමයි.

   මම හිතන් ඉන්නේ ලංකාවට ආවම වෙරළු ගෙඩියක් අඹ කෑල්ලක් වගේ දෙයක් අච්චාරු වගේ හදාගෙන කන්න තමයි. එහෙම නැත්නම් ඔහේ ආවම, තියෙන තරම් තෙල් කාල මාව මැරිලා යයි දවස් දෙක තුනකින්

කෑමට බීමට ආගිය තැන්

2010-02-01T02:30:00.000-08:00

මන් මේ කියන්න යන්නේ කොළඹ නගරේ තියෙන්න කෑම කෙසේ වෙතත් බීමට මන් ආ ගිය තැන් ගැන.

මන් ගිහින් තියෙන තැන් වලින් වැඩියෙන්ම ආස තැන තමයි SSC එක. SSC එකේ කෑමත් හොඳ තත්වයේ තියෙනවා අනික බීම වල උනත් මිල ගනන් සාපේක්ෂව අඩුයි. එකම ගැටළුව SSC යන්න පුළුවන් සාමාජිකයන්ට පමනයි. එහෙම නැත්නම් අපි යන්න ඕනේ සාමාජිකයෙක් එක්ක. SSC එකේදි බයිට් එකට කාපු Hot Buttered Cuttlefish තමා මන් පිටදි කාපු රසම බයිට් එක. SSC එකේ සේවය කරන මහතුන්ගෙන් ලැබෙන සේවයත් සෑහෙන්න සතුටුදායකයි.

ඊලඟට කැමති තැනක් තමා නවම් මාවතේ තියෙන White Horse එක සමහර අය White House කිව්වත් ඒක White Horse . මෙතන නම් ගනන් ටිකක් වැඩියි හැබැයි ගොඩක් සෙනග ගැවසෙන තැනක්. ටිකක් කලින් නොගියොත් ඉඳගන්න තැනක් හොයා ගන්නත් ටිකක් අමාරුයි වගේ. මෙකෙ ඇතුලේ වට පිටාව නම් බොන්න හිතෙන විදිහේ එකක්.

තුන් වෙනියට මන් ප්‍රියකරන තැන තමා ගල්කිස්සේ තියෙන ලයන් පබ් එක. මෙතන රෑට නම් ගොඩක් හොඳයි. දවල්ට නම් එච්චර සෙනග නැහැ ඒත් රෑට ටිකක් සෙනග ඉන්නවා. කෑමත් හොඳයි. මිල ගනනුත් එච්චරම වැඩියක් නැහැ. සේවය ගැන නම් එච්චරම කියන්න තරම් විශේෂයක් නැහැ. ඒත් දවසක් මගේ මිත්‍රයෙකුටනම් බෝතලයක් ඉල්ලුවම කඩපු බෝතලයක් දීලා එහෙම පොඩි පොඩි ගැටළු වෙලා තියෙනවා.

කොල්ලුපිටියේ Crescat එකෙත් එක කඩේක විතරක් බියර් විකුනන්න තියෙනවා. ඉස්සරනම් එකේ Three Coins බියර් අලෙවිහලක් තිබ්බත් දැන් නම් ඒක නැහැ. Excel World එකේ Keg Bar and Pub එකේ බීම නම් තියෙනවා ඒත් එතනින් කාපු කෑම නම් මෙලෝ රසක් නැහැ ඒක නිසා ඒකෙන් බීලා එලියෙන් මොනා හරි කන එක තමා හොඳ. වැල්ලවත්තේ බීච් වාඩියත් ටිකක් හොඳයි. කෑම නම් එච්චරම වැදුනේ නැහැ. සති අන්තේ දවල් වෙලාවටත් ටිකක් සෙනග ඉන්නවා.

මේ ඇරුනම් ගල්කිස්සේ බීච් එකේ තැනක හැන්දෑවට සෙට් වෙලා තියෙනවා ඒත් තැන හරියටම කියන්න මතක නැහැ එතනත් වරදක් නැහැ. බම්බලපිටිය හන්දියේ උඩ තට්ටුවක තිබ්බ කඩයක බියර් එකක් බොන්න පුළුවන් කම තිබ්බා දැන්නම් ඒක තියෙනවද මන්දා. එතන නම් කෑමත් රසයි.

ඉස්කොලේ යන කාලේ ගියපු තැන තමා නුගේගොඩ හන්දියේ තියෙන ඩොමීනියන් එක. ඒ කාලේ නම් සිරා වගේ පෙනුනට දැන් නම් එච්චර ගතියක් නැහැ. ඒත් අමාරුවෙන් පන්ති සල්ලි එකතුකරල ඒකට ගිහින් බීපු මතකයන් නම් කියලා වැඩක් නැහැ.

මන් මේ කිව්වේ බීමත් සමග කෑමත් තියෙන කොළඹ අවට තියෙන තැන් කීපයක් ගැන. ලඟකදි නම් මන් මේ තැන් වලට ගියේ නැහැ ඒක නිසා වර්ථමානේ තත්වය ගැන නම් මන් කියන්න හරියටම දන්නේ නැහැ.

ඡායාරූපය 1 මෙතනින්
ඡායාරූපය 2 මෙතනින්

මීවන දළු තෙම්පරාදුව

2010-01-22T00:16:00.000-08:00

"මගේ ජීවිතය" ගෙන් කමු බොමු වලට ගමේ කෑමක් .....

අපේ මරණෙ මිත්‍රයගෙ ඉල්ලීමකට අනුව මං මේ කියන්න යන්නෙ ගමේ කෑමක් හදාගන්න විදිය. මේක රසය ගුණය නොඅඩුව ඇති කෑමක්. " මීවන දළු තෙම්පරාදුව " තමයි කෑම. ඉස්සෙල්ලම කියන්නෝනි මීවන ශාකය වැවෙන්නෙ තෙත් කලාපයේ ගංගා ආශ්‍රිත " වතුරාන බිම් " ලෙස හඳුන්වන ප්‍රදේශ වල. ලෝකයේ මීවන විශේෂ දහස් ගණනක් තිබුණත් හැම වර්ගයම ආහාරයට ගන්නෙත් නෑ. ඉතින් මං මේ කියන්නෙ අපේ රටේ ගොඩක් ප්‍රසිද්ධ කෑමට ගන්නා මීවන විශේෂයක් ගැන. මේව ඉතින් ගම්වල තමයි වැඩිපුර තියෙන්නෙ. නගර වල අයට කන්න ලැබෙනව අඩුයි. හැබැයි " දෙල්කඳ පොළ " ට ගියොත්නම් ඕනෑම ගමේ එළවළුවක්, පළාවක්, පළතුරක් හොයාගන්න බැරිවෙන එකක් නෑ.

ඔන්න ඉතින් මීවන තෙම්පරාදුව හදාගන්නෙ මෙහෙමයි. ඉස්සෙල්ලම ළපටි මීවන තෝරගෙන ඒවයෙ කෘමි සතුන් ඉන්නවද බලල ඉන්නවනම් ඉවත් කරගෙන මේව අපි මෑ කරල් කඩනව වගේ කඩාගෙන හොඳින් සෝදාගන්නව. ගස් පිටින් හෝදන්න අමාරු නිසයි කඩලා හෝදන්නෙ. ඊළඟට මැටි ඇතිළියකට දාගෙන ලියාගත් රතුලූණු, සුදුලූණු, අමු මිරිස්, රම්පෙ, කරපිංචා, මිරිස්, තුනපහ, ලුණු එක්කරගන්න. මිරිස් ටිකක් යහමින් දාගන්න. ගොරක කෑලි තුන හතරකුත් මේකටම දාගන්න. දැන් මේ ටික හොඳින් මිශ්‍ර කරගෙන වතුර ටිකකුත් දාල ලිපේ තියන්න. මේක හොඳට තැම්බුනාට පස්සෙ මැටිකෝප්පෙකට ඒ ටික දාගෙන ඒ ඇතිළියටම තෙල් ටිකක් දාල ලිපේ තියන්න. තෙල් හොඳින් රත් වුණාම අබ ටිකක් දාල අර මීවන දළු ටික ඒකට එක්කරල තෙම්පරාදු කරගන්න. මේක හොඳින් හැඳිගාල මැටිකෝප්පෙන් ටිකක් වහල තියල ලිපෙන් බාගන්න. මේ ව්‍යංජනයෙ සුවඳ ගම පුරා පැතිරේවි. බඩගිනි වඩවන සුවඳක්. රසත් ඒ වගේමයි. කාල තියන අය ඉන්නවනම් අදහස් ටිකක් එකතු කරන්නකෝ..

ඡායාරූපය මෙතනින්

බියර්

2010-01-21T06:13:00.000-08:00

Chill Beer එකක්... මතක් කලත් මටනම් සනීපයි.

අපේ රටේ බියර් ජාති නම් මහ ගොඩක් තියෙනවා, ඔය සේරම ජාති නම් මන් බීලා නැහැ. Carlsberg, Lion, 3 Coins, Kings, Barons, Anchor, 8GB ඔය වගේ. ඔය අතරින් මන් ආසම එක මොකද්ද කියලා ඇහුවොත් ආයි කතා දෙකක් නැහැ Carlsberg තමා. මන් දන්නේ නැහැ ඒත් මට දැනෙන විදිහටනම් ඒක අනික් ඒවාට වඩා තිත්ත අඩුයි. ඊලඟට එක Three Coins Irish Dark.

සාමාන්‍යයෙන් බියර් බොන කොට නම් වෙන මොකුත් මිශ්‍ර කරන්නේ නැහැ ඒත් Stout වගේ එකක් බොනකොටනම් ස්ප්‍රයිට් ටිකක් දැම්මම බොන්න ලේසියි කියලා මන් අහලා තියෙනවා. ඒ ඇරෙන්න Cool නැති බියර් එකක් නම් අයිස් දාගන්නවා නැත්නම් බොන්න බැරි නිසා. බියර් වලට වෙන ජාති මිශ්‍ර නොකලට සමහර අයනම් ඉතින් බියර් අනික් ඒවාට මිශ්‍ර කරන එකනම් කරනවා. මන් නම් ඒක කිසිම දවසක අනුමත කරන දෙයක් නම් නෙමෙයි.

බියර් වල තියෙනවනේ එක එක සැර ප්‍රමාන වලින්, ඇල්කොහොල් අඩංගු නැති බියර් වර්ගත් තියෙනවා. ඔය ටිකක් වැඩිපුර බොන කට්ටියනම් Carlsberg Special Brew එකටයි Lion Strong එකටයි කැමතියි. මේ දෙකම සාමාන්‍ය බියර් වලට වඩා සැරයි. Three Coins Irish Dark කියන්නෙත් ඔය වගේම එකක් තමා. Three Coins Irish Dark වලත් 7.5%ක් ඇල්කොහොල් අඩංගු වෙනවා. ඒත් අනික් දෙකට වඩා බොන්න ලේසියි. Stout වලත් වැඩි ඇල්කොහොල් ප්‍රමානයක් අඩංගු උනත් ඒකේ තියෙන අධික තිත්ත නිසා මන් හිතන්නේ ගොඩක් අය බොන්න වැඩිය කැමති නැහැ.

අතේ මිටේ තියෙන වෙලාවක නම් මන් Corona Extra Beer බොන්නත් කැමතියි ඒත් එකේ ගාන නම් ටිකක් වැඩියි (330ml - 250/=) හැබැයි රස නම් නියමයි බොන්නත් හරිම ලේසියි. ඔය Corona Extra Beer එක බොනකොට බෝතලේ කටට ලෙමන් කෑල්ලක් ගහලා බිව්වම හොඳයි කියලා කියනවා ඒත් මන් ඒකනම් කරලා නැහැ. වෙලාවක ට්‍රයි එකක් දාලා බලන්න ඕනේ. බියර් එකක් බොනකොට යන්තම් ඇඹුල් ටිකක් වැටුනොත් අමුතු රසක් තියෙයි කියලා මටත් හිතෙනවා.

ඔය Lion Beer නුයි Carlsberg Beer දැක්කම හිතෙන්නේ ඔය දෙක සමාගම් දෙකකින් කරන ඒවා කියලා. මාත් එහෙම තමා කලින් හිතාගෙන හිටියේ ඒත් බැලුවම දෙකම කරන්නේ Lion Brewery Ceylon Ltd සමාගමෙන්. ඔය ලංකාවේ Lion Beer තිබුනට මන් හිතන්නේ සිංගපූරුවෙද කොහෙද තියෙනවා සිංහ බියර් කියලා එකක්.

බියර් එකක නියම රස බලන්න නම් නිකන් Cool වෙලා තිබ්බට මදි කියලා මට නම් හිතෙන්නේ. Chill Beer එකක් තියෙනම් තමා නියම.

ඡායාරූපය මෙතනින්

එතකොට බොනකොට කන ඒවා?

2010-01-16T09:04:00.000-08:00

මේක මලී ලියපු එකක්. එයාගෙ පත්කල නියෝජිතය විධියට මට මේක මෙතන දාන්න වුණා ;-)

අපේ කන බොන කට්ටිය බීම ගැන කෑම ගැන කතා කලා උනාට බීමේම වැදගත් අංගයක් වෙන බොනකොට කන කෑම ගැන තාම මොකුත් ලිව්වේ නැහැනේ.. ඉතිං ඒ ගැන ටිකක් ලිව්වොත් හොදයි කියලයි මට හිතෙන්නේ..

බොනකොට කන කෑම කිව්වම අපි බොන දේවලුත් ‍වෙනස් වෙනවනේ... ඒ කියන්නේ ඇල්කොහොල් රහිත එදිනෙදා ‍බීමට ගන්න පැණි බීම තේ කෝපි ආදී බීම වර්ග වගේම ඇල්කොහොල් සහිත බීමත් තියනවානේ.. ඔය හැම බීමකම රස වැඩි කරන්න වගේම තියන රසත් නැති කරන්න ඒවාත් එක්ක කෑමට ගන්න ආහාර වලට ‍පුළුවන්.. සමහර බීම වල රස හොදටම දැනෙන්න නම් ඒකත් එක්ක යන කෑමත් ගන්න ඕනි.. ඒ වගේම තමයි ඇල්කොහොල් රහිත බීම වලට ගැලපෙන කෑම වර්ග හදන හැටි ගැන නිතර කතා උනත් ඇල්කොහොල් සහිත බීම වලට ගැලපෙන කෑම ගැන නම් කතාකරන්නේ බොහොම අඩුවෙන්.. ඉතිං මං මේ හදන්නේ අපි හැමෝටම තේරෙන බාසාවෙන් කියනවා නම් සෙට් වෙන වෙලාවට ගන්න බයිට් ගැන කතා කරන්නයි.

‍මෙහෙම කිව්වම කට්ටිය සෙට් වෙන වෙලාවල් - අවස්ථාවන් වෙනස් වෙනවා වගේම ඒ සෙට් වීම් වලට ගන්න බීම වර්ගත් වෙනස් වෙනවානේ.. උදාහරණයක් හැටියට කට්ටිය මූහුදේ නාන්න සෙට් වෙනවා නම්.. ඇළක දොළක නානවා නම් හරි ‍විවේකී ඉරිදා දවසක උදේක හරි සෙට් වෙනවා නම් ගොඩක් කැමති රා වලටනේ? ඒක ඉතිං කිතුල් රා ද පොල් රා ද කියලා වෙනසක් නැති වුනාට.. පොල් රා වලට මයියොක්කා තම්මබලා කට්ට සම්බෝලයක් හෝ උම්බලකඩ වැඩියෙන් දාපු පොල් සම්බෝල හෝ ලුණුමිරිසක් තිබ්බා නම් මරු.. ඒ වගේම කිතුල් රා වලට වල් ඌරු මස් හෝ ගම් කුකුළු මස් මිරිසට තියනවා කියන්නේ ඒවා කෑමේ වගේම බීමෙත් රස වැඩි කරන උපාංග..

ඉතිං මගේ මේ ලිපියේ මුලික අරමුණ බීම වලට ගැලපෙන බයිට් වර්ග ගැන ලියන එකම නෙවෙයි.. මොකද ලියන මට වඩා කියවන ඔබතුමන්ලා (තුමියන්ලා) ඒ ගැන දන්නවා ඇති කියලා මම හිතනවා... ඉතිං කොහොම උනත් ගැඹුරු තෙලේ බැදපු කරවල කෑල්ල, පපඩම, බිත්තර ඔම්ලට්, කඩල , කොත්තු, ආප්ප, බිත්තර ආප්ප, වඩේ, ආදී එකී මෙකී නොකී දේවල් වලට අමතරව පලතුරු හා එළවළු වර්ග පවා බයිට් විදියට එහෙමත් නැත්නම් බීමේ අමතර අයිත්තම් විදියට පාවිච්චි වෙනවා.. ඒ හැමදේම බීම වර්ගය, බොන පුද්ගලයා හා ඒ පුද්ගලයාගේ ආර්ථික මට්ටම අනූව වෙනස් වෙනවා.. මොකද අපි මේ සාමාන්‍ය බයිට් ගැන කථා කලාට ස්පෙෂල් සී ෆුඩ් ‍ප්ලේට් එකක්ම කැමති නම් කෙනෙකුට බයිට් එක විදියට හවසට බ්රැන්ඩි හෝ වයින් හෝ වොඩ්කා හෝ තමන්ට කැමති දෙයක් එක්ක ගන්න පුළුවන්.. ඒක ඉතිං සාපේක්ෂයි.. කොහොම උනත් මේ ලිපිය ඉවර කරන්න කලින් මම හිතුවා කැමති කෙනෙකුට සාමාන්‍ය අරක්කු එක්ක සෙට් වෙන වෙලාවෙදි හැමදාම කඩෙන් ගන්න චිකන් ඩෙවල් හෝ මික්සර් පැකට් එක වෙනුවට කැමති නම් තමන්ටම හෝ වෙන කෙනෙකුට කියලා හෝ හදාගන්න පුළුවන් සරළ වට්ටෝරු කීපයක් ලබාදෙන්න.. මම දන්න තරමින් අති‍විශේෂ අරක්කු වලට මේ බයිට් වර්ග ඉතාම හොදින් ගැලපෙනවා.

1 සුදුලූණු තෙල්දැමුම (දෙදෙනෙකුට)

අවශ්‍ය ද්‍රව්‍යය - සුදුළුණු ගෙඩි 2ක් හෝ තුනක් - මිරිස් කෑලි කුඩු මේස හැදි 1යි - ලුණුකුඩු මේස හැදි1/2 - පොල්තෙල් - වතුර පොඩ්ඩක්‍ හෝ සෝයා සෝස්

මුලින්ම සුදුළුණු ගෙඩියේ බික් වෙන් වෙන්ව ගලවා ගන්න.. (පොතු අයින් කරන්න එපා) ඒක දික් අතර හරහට බික් වෙන් නොවන පරිදි පිහියකින් පලාගන්න.. දැන් ඒක භාජනේකට දාලා මිරිස් කෑලි හා ලුණු කුඩු එකතු කරගන්න (ළූණු පොතුත් එක්ක තියන නිසා ටිකක් වැඩියෙන් මිරිස් කෑලි හා ලුණු දැම්මට ප්‍රශ්ණයක් නෑ.. තමන් කැමති ප්‍රමාණ එකතු කරගන්න) ඒ ටික මිශ්‍ර කරලා සෝයා සෝස් මේස හැදි 1ක් විතර දාන්න.. සෝස් නැත්නම් වතුර උනත් ප්‍රශ්ණයක් නෑ.. මේ ටික හොදට ලූණු වල කලවම් උනාම තෙල් මේස හැදි 2ක් විතර ලිපේ තියලා රත් කරන්න.. ඒක හොදට රත් උනාම කලින් මිශ්‍රණය දාලා මද ගින්දරේ බැදෙන්න හරින්න. ලිපේ තියන භාජනය පියනකින් වහලා තියාගන්න.. (මතක තියාගන්න පපඩම් බදිනවා වගේ ගැඹුරු තෙල් වල නම් නෙවෙයි) විනාඩි 7 - 8 කින් පියන ඇරලා තැම්බිලාද බලලා පොඩ්ඩක් කලවම් කරගන්න.. සුදුළුණු පොතු රන්වන් පාටට හැරුනම එකක් අරන් කාලා බලලා තමන් කැමති ප්‍රමාණයේදි ලිපෙන් බාගන්න.. දැන් ඒ බයිට් එක හරි..

හැබැයි පොතු නම් කන්න එපා හොදේ..!

2 එළවළු හා ක්‍රීම් කැකර්

බෝංචි කැරට් ගෝවා අර්තාපල් වගේ එළවළු ටිකක් අරගෙන තම්බා ගන්න. (අල හොදින් තැම්බිය යුතු අතර අනික්වා එතරම් තැම්බිය යුතු නැත) මේවා කොටු හැඩයට කපා ගන්න.. ගම්මිරිස් කෑලි.. ලුණු කුඩු දමා කලවම් කරගන්න.. ක්‍රීම් කැකර් බිස්කට් කිහිපයක් කෑලී වලට කඩා එයටම එකතු කරන්න. කැමති නම් චීස් ටිකක් එකතු කරගන්න.. දැන් ඒ බයිට් එකත් රෙඩි.
අල පොතු අයින් කරගන්න හො‍ඳේ!!!

3 රටළූණු බැදුම ( බැටර්ඩ් අනියන්)

‍රටළූණු (ලොකුළූණු) රවුම් පෙති කපා ගන්න (සෙන්ටිමීටර් 3/4 ක් පමණ පළලට) මුදු ආකාරයට සිටින පරිදි ‍එම ළූණු පෙති වෙන් වෙන් කරගන්න..

කඩලපිටි මේස හැදි 2කට හාල්පිටි මේස හැදි 1ක් එකතු කර එයට කහ ස්වල්පයක්.. ලුණු කුඩු.. හීනියට කපා ගත් කරපිංචා.. සූදුරු ඇට කිහිපයක් (සැරට අවශ්‍ය නම් ගම්මිරිස් කුඩු හෝ මිරිස් කෑළි කුඩු )ටිකක් එකතු කර වතුර ස්වල්පය බැගින් එකතු කරමින් බැටර් එකක් ආකාරයට (උකු දියරයක් ) අනාගන්න. කලින් කපාගත් රටළූණු මෙහි දවටා ගැඹුරු තෙලේ බැදගන්න..

මෙය කෑමට ගන්න වෙලාව කිට්ටු කරලා හදාගන්න.. මොකද වෙලාව යද්දි ටිකක් ක්‍රිස්පි ගතිය අඩුවෙන්න පුළුවන්. දෙහි බිංදු දෙකක් ඉහලා කෑමට ගත්තොත් තවත් රසක් අත්විදින්න පුළුවන්..

ඉතිං අදට මේ ඇති නේද? ආයේ දවසක අළුත් බයිට් ව‍ට්ටෝරුවක් එක්ක සෙට් වෙමු..
චියර්ර්ස්...!!!

කනවනම් කන්න බොනවම් බොන්න

2010-01-14T07:36:00.000-08:00

සැර ජාති ගැන කථා කරන්න experts ලා ඉන්න එකේ මට හිතුන ඇග නිවෙන එකක් ගැන ලියන්න.මේක වැඩිය ප්‍රසිද්ධ නෑ.ඒ තමයි ගස්ලබු( පැපොල් ) සමග බෙලි.
කනවනම් කන්න බොනවම් බොන්න පුලුවන් එකක්.මේකට අවශ්‍ය වෙන්නෙ බෙලි ගෙඩියකුයි, අවශ්‍ය ප්‍රමානයට ගස්ලබුයි, සීනී, දෙහි බින්දු දෙකකුයි,අයිස් කැටැයි විතරයි.
මුලින් බෙලි ටික මග් එකකට දාලා සීනී ටික දාල හොදට පොඩි කර ගන්න.එකට දෙහි බිංදු දෙකක් විතර දාලා උකු ගතියකට එනකන් පොඩි කරගන්න.

ඊට පස්සේ ගස්ලබු කැලි චොරු වෙන්නෙ නැති වෙන්න හැන්දික් අරන් බෙලි එක්ක කළවම් කර ගන්න.අයිස් ටිකත් එකට දලා චොරු කර ගන්නෙ නතුව කළවම් කරගෙන කන්න තමයි තියෙන්නේ.

ගස්ලබු බෙලි එක්ක මික්ස් වුනාම පුදුම රසක් එන්නේ.

ඕන නම් බෙලි වල ඇට අයින් කරලා මේ ටික බ්ලෙන්ඩ් කරලා ජුස් එකක් හදා ගන්නත් පුලුවන්.ට්‍රයි කරලා බලන්න කොහොමද කියලා මගේනම් ප්‍රියතම පානයක්.
මේකට වොඩ්කා ටිකකුත් දැම්මොත් කොහොමට තියෙයිද?